tarikat.orgTabakat, âdâb, menâkıb, mektubat, divan ve tarikat tarihi eserlerini işlevlerine göre bir araya getiren kaynak haritası
Kurucu klasikler
Serrâc'ın el-Lüma‘ı, Kelâbâzî'nin et-Taarrufu, Kuşeyrî'nin er-Risâlesi ve Hücvîrî'nin Keşfü'l-Mahcûbu ilk dönem kavram, kişi ve tartışmalarını sistemleştirir. Aynı olayı anlatmasalar da birlikte tasavvuf dilinin teşekkülünü gösterirler.
Tekke ve terbiye
Sühreverdî'nin Avârifü'l-Maârifi şeyh-mürid ilişkisi, sohbet, sefer, semâ ve tekke adabını geniş bir kurum diliyle anlatır. Tarikat risaleleri ise belirli bir yol veya kolun yerel uygulamasını ayrıntılandırır.
Tabakat ve menâkıb
Tabakat kitapları kişi ağını ve biyografik kaydı, menâkıbnâmeler gelenek içi hatırlama biçimini taşır. Nefehâtü'l-Üns, Lâmiî'nin ilaveleri ve Sefîne-i Evliyâ farklı dönemlerin kişi ve çevre atlaslarıdır; birbirlerinin basit tekrarı değildir.
Mektup ve sohbet
Mektûbâtlar belirli muhataplara verilen cevapları, sohbet derlemeleri sözlü irşadın yazıya dönüşümünü gösterir. Bağlamdan koparılan tek cümle bütün bir yolun değişmez hükmü yapılamaz.
Şiir ve divan
Yûnus Emre, Eşrefoğlu Rûmî, Niyâzî-i Mısrî ve Vâhib Ümmî gibi isimlerin divanları kavramların estetik ve tecrübî dilini taşır. Şiirdeki mecaz tarihî kurum veya hukuk belgesi gibi okunmaz.