tarikat.orgHarîrîzâde'nin Halvetî-Bekrî esmâ terbiyesini açıkladığı 1289/1872 tarihli risalenin yapısı, nüshaları ve kavram dünyası
Yazılış amacı
Harîrîzâde risaleyi Halvetiyye'nin Cemâliyye-Şâbâniyye-Bekriyye çizgisinde kullanılan yedi isimli terbiye usulünü açıklamak için kaleme aldı. Metin 1289/1872'de kısa bir telif sürecinde tamamlandı.
Üç nüsha
Müellif hattı Süleymaniye Kütüphanesi Hacı Mahmud Efendi 3159 numaradadır. Atatürk Kitaplığı Osman Ergin 173 ile Edirne Selimiye 719 nüshaları metnin diğer şahitleridir. Furkan Ustakurt'un çalışması üç nüshayı karşılaştırır; nüsha eklerini ve eksiklerini tek metinmiş gibi gizlemez.
Yedi isim
Risalenin ana gövdesi Lâ ilâhe illallah, Allah, Hû, Hak, Hay, Kayyûm ve Kahhâr isimleri etrafında kurulur. Her isim nefsin bir mertebesiyle birlikte seyr, makam, nur ve vârid kavramlarıyla açıklanır.
İki tesir çizgisi
Eserin pratik çerçevesi Halvetî-Bekrî terbiyesidir. Tevhid mertebelerinin yorumunda ise Muhammed Nûru'l-Arabî'nin etkisi belirgindir. Bu yüzden risale, Harîrîzâde'nin iki birikimi nasıl birleştirdiğini gösteren önemli bir geç dönem Osmanlı metnidir.