Sıddîkıyye

Hz. Ebû Bekir es-Sıddîk’a nispet edilen tasavvufî silsile ve yollar için kullanılan ad. Özellikle Nakşibendî gelenekte silsilenin Hz. Ebû Bekir üzerinden Hz. Peygamber’e ulaştırılmasını ifade eder. Tek başına bağımsız ve her dönemde aynı yapıya sahip bir tarikat adı gibi kullanılmamalıdır.

Arapça, tam doğruluk demektir. Bu, velayet derecelerinin en yücesi olup, nübüvvet derecesinin altındadır. Nübüvvet ile arasında vasıta yoktur. Sıddıkiyyeti, geçen, nübüvvete ulaşır. Sıddıkıyyet, bir temele dayanır: İslâm, iman, ihsan, şehâdet, ma’rifet. Sonuncusu, “kendini bilen Rabbini bilir” makamının hakikatmdan ibarettir. Marifetin üç hazreti vardır: Hazret-i İlme’l-Yakîn, Hazret-i Ayne’l-Yakin, Hazret-i Hakka’l-Yakîn. Sıddıkın bu üç hazreti geçmekde alâmeti, gaybe’l-vücûdun kendisine meşhed olmasıdır.Bu durum sıddîk, yakin nuruyla, Hakk’ın mahlukatın gözünden gizlenen sırlarını görür.