Ara
Menü

Seyyid Ali Safvetî Efendi

Seyyid Ali Safvetî Efendi (ö. 1005/1597), İbrâhim Gülşenî’nin torunu ve Ahmed Hayâlî’nin oğlu; Kahire’deki Gülşenî Âsitânesi’nde postnişinlik yapmış divan sahibi sûfî şairdir.

Vefat
1597
Unvan
Kahire Gülşenî Âsitânesi şeyhi ve divan şairi

Gülşenî ailesi

İbrâhim Gülşenî’nin torunu, Seyyid Ahmed Hayâlî’nin oğluydu. Aile içindeki ilim ve irşad terbiyesiyle yetişti.

Kahire âsitânesi postu

Babası Ahmed Hayâlî 977/1569-70’te vefat ettiğinde onun vasiyeti üzerine Kahire’deki Gülşenî Âsitânesi postuna geçti. Yaklaşık beş yıl irşad görevini sürdürdü.

Şiir ve divanı

“Safvetî” mahlasıyla tasavvufî şiirler söyledi. Kaynak, dervişler arasında dolaşan bir divanı bulunduğunu açıkça kaydeder. Divanın nüsha ve şiir sayısı doğrulanmadan nicelik bilgisi eklenmemiştir.

Vefatı ve post devamı

5 Ramazan 1005/22 Nisan 1597’de vefat etti; İbrâhim Gülşenî’nin türbesine defnedildi. Yerine kardeşi Seyyid Hasan Efendi geçti.

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını aç4 doğrudan bağlantıAğda gör →
YOL ATLASISilsiledeki yerini açÖnceki ve sonraki halkalarla birlikte

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Nil kıtlığında yağmur duası

Nil’in yükselmediği ve kıtlık işaretlerinin belirdiği bir yılda Seyyid Ali Safvetî’nin yağmur duasına katılması; dergâha varır varmaz şiddetli yağmurun başlaması anlatılır.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

Atâyî’nin nakline göre bir yıl Nil nehri Mısır topraklarını sulayacak kadar yükselmedi ve kıtlıkla pahalılık işaretleri belirdi. O sırada Mısır valisi olan Hâfız Ahmed Paşa, Seyyid Ali Safvetî Efendi’nin yağmur duasına katılmasını ısrarla istedi.

Safvetî Efendi belirlenen yerde ellerini duaya kaldırdı. Duasını tamamlayıp ellerini yüzüne sürdükten sonra paşayla vedalaştı. Atına binerken dervişlerine, “Dedeler, acele edelim; ıslanmayalım” dedi.

Kaynağa göre dergâha yağmurun ilk damlalarıyla birlikte ulaştılar. Ardından bulutlar öylesine şiddetli yağmur bıraktı ki kısa zamanda vadiler suyla doldu, kırlar ve ovalar suya kandı. Atâyî, o yılın bereketinin sonraki yıllara da yayıldığının anlatıldığını kaydeder. Bu rivayet Safvetî’nin divanı ve şiirleri anıldıktan sonra, gelenek içi bir kabul kaydı olarak aktarılır.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1238-1243.

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Safvetî Divanı

Gülşenî çevresinde okunan tasavvufî şiirler.

Metni gösterMetni daralt

Nev‘îzâde, Safvetî’nin “muhakkıkāne” şiirleri ve dervişlerin elinde bulunan divanından söz eder. Eserin tam metni veya güvenilir nüsha künyesi görülmeden şiir kataloğu üretilmemiştir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1238-1243.

Şeyh, halife, aile ve post ağı

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1238-1243
  2. [2]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, c. III, s. 187-188; Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, c. I, s. 113; Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî, c. I, s. 193, 200; Sâdık Vicdânî, Tomâr-ı Turuk-ı Aliyye: Halvetiyye, Gülşeniyye silsilesi
Ortak kaynak kataloğunu aç →