Şeyh Nâfiz Eşrefî Efendi

Hayatı ve Eşrefiyye içindeki yeri

Fahreddîn Efendi-zâde’dir. Beyne’l-meşâyih, mümtâz bir mevki'e sâhib imiş. Eşrefî
âsitânesinde neşr-i feyz ettiler. Kibâr-ı meşâyihden Şeyh Abdüllatîf Efendi hazretlerinin
kerîmeleri Zehrâ Hanım’ı tezevvüc edip bir hayli zamân muammer olduktan sonra
1282/(1865) senesi âzim-i dâr-ı bakâ oldular. Mezâr taşında menkûş târîhleri:

Her gelen gitmekdedir bî-iştibâh Kimseye bâkî değil bu cây-gâh

Câm-ı mevti sunmada sâki-i dehr Ger gedâ olsun gerekse pâdişâh

Nesl-i pâkindendi Eşref-zâde’nin Zühd ü aşkıyla geçürdi sâl ü mâh

"İrcıî" emri erişdi gûşuna Oldu bâ-şevk âzim-i kurb-ı ilâh

Fevti târîhin didi nâsa Bahâ
Pîrimiz Nâfız Efendi göçdü âh
(‫)ﭘيرمز نافذ افندى كوﭼدى آه‬78

Şu nutk müşârünileyhindir:

Anın hüsn-i tecellîsine cân u dil nisâr itdim Döküp göz yaşını aşkıyla ben bir hoşça kâr itdim

Bakam hüznile ol şâha görem anın cemâlini Takam zülfünü boynuma anı kendime dâr itdim

Dü-âlem lezzetin virdim şarâb-ı aşkına cânâ Reh-i aşkında âhir ben vücûdum târ ü mâr itdim

Gönül zahmına tiryâk bulmadım geşt ü güzâr itdim Görünmez gözüme bir dil ki anı ihtiyâr itdim

Zücâc-ı ârı çarpup taşlara itdim iki pâre Bu ad u sânı hem Nâfiz koyub bu gün güzâr itdim