mezâr

kabir gösbir mezârhk a. Ölülerin gömüldüğü yer, “kabir” (bk. bu madde), medfen, makber, makbere.

Arapça “mezâr” sözüne “-lık” anyapım ekinin getirilmesi ile ren oluşturulan bu yer adı Türkçede yaygın olarak kullanılmakta; y + önemli din ve devlet adamlarında nm gömüldüğü yere “ravza, mad meşhed, kubbe, türbe, küm bet” (bk. bu maddeler) adı ve rilmekte; cami, tekke, türbe gib yapılarm bitişiğinde yer alan mezarlıklara ise “hazîre” (bk. bu madde) denilmektedir.

ına ma mezhep, -bi a. [< Ar. zehâb] esil Bir dinin inanç van esaslarını ve uygulama yöntemonu lerini iyi anlama, anlatma ve yoır.

rumlama konusunda kendine özgü ilkeleri, sistemleri ve usulb’in leri bulunan dinî düşünce hareketi, ekolü veya sistemi. dev İslâmiyetin kabulünden ve özeladlî likle Hz. Peygamber’in ölümünmla- den sonra ortaya çıkan ve canlanan pek çok zümre olmuş; ancak bunlar dini aşan nitelikte mâr, olmayıp tam tersine İslâm’ın peyinanç ve siyaset sisteminin yermezheb-i cedîd 468 leşmesine katkıda bulunmuşlar, hatta İslâm’ı anlama ve uygulamada yol gösterici bir ekol kimliği kazanmışlardır.

Nitekim bu hareketlerin neticesinde oluşan ve kesin kimliğini kazanan dört büyük mezhep, “Hanefî Mezheme bi, Mâliki Mezhebi, Hanbelî Mezhebi, Şâfiî Mezhebi” (bk. bu maddeler) günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. İslâm inancı çerçevesinde mezhepler, itikadî ve amelî ol mı mak üzere ikiye ayrılmıştır.

İtikadî mezhepler arasmda genellikle Mürci'e, Mu'tezile, Mı Şi'îlik, Eş'âriyye, Mâtüridiyye (bk. bu maddeler) sayılmıştır. Amelî veya fikhî mezhepler olarak Hanefî Mez Mı hebi, Mâlikî Mezhebi, Hanbelî Mezhebi, Şâfiî Mezhebi, Ca'feriyye Mezhebi” (bk.

bu maddeler) kabul edilmiştir.

Kabir, ölünün gömüldüğü yer.

Türbelere bez, iplik bağlamak, mezârlara mum yakmak dînimizde yoktur. Bunları hıristiyanlar yapar. Mezâra mum yakılmaz. Türbeye hizmet eden, orada ibâdet eden fakirlere mum götürülürse, sadaka sevâbı olur. Bu sevab ölüye bağışlanır. Mezârın yanında adak hayvanı da kesilmez. (İbn-i Âbidîn)