Ara
Menü

Şeyh Muhammed-i Dîneverî

Muhammed-i Dîneverî (ö. 340/951), erken dönem tasavvuf çevrelerinde müşâhede, doğruluk ve nefsin aldatıcı taleplerine karşı uyanıklık vurgusuyla anılan sûfîdir.

Vefat
951
Unvan
Erken dönem sûfîsi ve Halvetî-Uşşâkî silsile halkası

Kimliği ve dönemi

Doğum tarihi ve yeri bilinmez. Kaynaklarda Muhammed-i Dîneverî adıyla anılır; bazı silsile metinlerinde künyesi Ebû Abdullah ve babasının adı Abdülhâlik olarak kaydedilir. 340/951 yılında Semerkant'ta vefat ettiği aktarılır. Aynı nisbe ve benzer adlarla anılan başka Dîneverî sûfîlerle karıştırılmamalıdır.

Tasavvuf çevresi

Döneminin tanınmış sûfîleriyle sohbet ettiği, Cüneyd-i Bağdâdî ile bir mektup aracılığıyla temas kurduğu ve müşâhede fikrini öne çıkardığı belirtilir. Halvetî-Uşşâkî silsile anlatılarında kendisine bir aktarım halkası olarak yer verilir; bu gelenek kaydı, biyografik ayrıntıları sınırlı olan tarihî şahsiyete sonradan yüklenen bütün menkıbelerin kesin olay sayılmasını gerektirmez.

Öğreti vurgusu

Dürüstlüğü mânevî olgunluğun vazgeçilmez şartlarından biri kabul ettiği; melâmet adını kullanarak nefsin arzularına uymayı meşrulaştıran tavırlara karşı çevresini uyardığı nakledilir. Bu çerçevede ona nispet edilen temel vurgu, iddia ve gösterişten çok doğruluk ve iç denetimdir.

Bayramiyye-Himmetiyye tâcı
BAĞLI YOLUN MADDÎ HAFIZASIBayramiyye-Himmetiyye tâcı

Terksiz Himmetiyye tâcı. Müze kaydında Himmetzâde Dergâhı'nın son şeyhi Tâhir Himmetoğlu ile ilişkilendirilir.

Ağ ve yol