İbrâhim Hamdi Ispartavî

Zenbûriyye'nin kendi silsilenâmelerinde İbrâhim Hamdi Ispartavî, iki koldan birden aynı halkada durur: Nakşibendî silsilesinde Süleyman Kürdî ve Pîr-i Sânî Muhammed Sâdık Erzincânî'den sonra, Kādirî silsilesinde ise Mahmûd Şemsî Bitlisî ve Sâdık Erzincânî'den sonra gelir; her iki listede kendisinden sonraki halka el-Hâc Muhammed Emin Kırkağacî'dir. Silsilenin devamı Muhammed Haydar Bergamavî ve Yahyâ Âgâh İstanbulî ile sürer. İki ayrı kolun aynı sırayı vermesi, onun yolun aktarımındaki yerinin tek bir listeye dayanmadığını gösterir.

Yahyâ Âgâh İstanbulî risâlesinin telif kaydında aldığı icâzeti “Mürşid-i Tarîkatü's-Sâdıkiyye an Nakşibendiyyü'l-Kâdiriyye bi-Zikr-i Zenbûriyye-i İbrahim Celâliyye” adıyla anar. Aynı derlemedeki Farsça “Manzûme-i Teselsül-i Nakşibendiyye”de de “Bi-İbrâhim Celâlî u Emîn Kırkağâcî râ” mısraıyla “Celâlî” lakabıyla geçer. Kolun adlandırılmasında adının yer alması, onun bu hatta yalnız bir silsile ismi olarak değil, yolun aktarımında iz bırakan bir halka olarak görüldüğüne işaret eder.

Modern araştırmalar, İbrâhim Hamdi Celâlî Efendi'den hilâfet alan Kırkağaçlı Muhammed Emin Efendi'nin Aksaray'da kurulan tekkenin ilk şeyhi olduğunu kaydeder. Aynı kayıtta hilâfetin cinsi de belirtilir: Muhammed Emin Efendi Kādirî hilâfetini Kadirîhâne şeyhi Şerîf Ahmed Efendi'den, Nakşibendî hilâfetini ise Üsküdar Alaca Minare Tekkesi şeyhi el-Hâc İbrâhim Hamdi Celâlî Efendi'den almıştır. Böylece onun bu hattaki payı, Zenbûriyye'nin iki kanadından Nakşibendî kanadının aktarımı olarak tasrih edilmiş olur.