Hâfız Muhyiddin Şevkî Efendi

Hayatı ve irşad çevresi

eş-Şeyh es-Seyyid Hâfız Muhyiddîn eş-Şevkî Efendi, ulemâdan müftü Mustafa
Efendi-zâde’dir. Ailesi, “Tophâne-zâdeler” diye anılırmış; vâlide cihetinden sahîhu’n-
nesebdir. Peder cihetinden de, “emîr” olduklarına dâir tomâr vardır ve İzmir’de olan dîger
mahdûmlarının yedindedir. Bidâyet zamânlarında, tarîkat aleyhinde bulunurlarmış. Fakat,
Teselya Yenişehri’ne müftü ta’yîn olununca, ba'zı rüfekâsı dergâhlara gitmeğe teşvîk
etmişler.

İlk def'a olarak Yenişehir’de, Hz. Abdulkâdir evlâdından Hz. Hamavî’nin dergâhına
gitmişler. Dergâhın şeyhi, Sa’diyye’den Seyyid Yahyâ Efendi imiş. Ehl-i hâl bir zât
olduğundan, Hâfız Muhyiddîn Efendi’deki isti’dâdı keşf ederek kendine cezb etmiştir.
Arada, tahassul eden muhabbet te’sîriyle, Yahyâ Efendi’ye intisâb eylemiş. Az zamân
sonra müstahlef olmuştur. Şeyhinin emriyle, emvâlini satarak Yenişehir’e gidip, büyük bir
dergâh ihyâ edip, vakf eylemiş. Pek çok seneler irşâd ile meşgûl olup, 1265/(1849)
senesinde, bir gün bendegânına irtihâlini haber verip, tevhîd-hânede, esnâ-yı zikirde, cânını
cânana teslîm ile, “Hû” diyerek tekmîl-i enfâs-ı ma’dûde-i hayât etmiştir.

İki mahdûmuyla, dört kerîmesi olup, büyük mahdûmu, (babasının) târîh-i vefâtını şu
sûretle söylemiştir:

Kutb-ı Sa’dî Şeyh Hâfız azm-i ukbâ eyledi
Yandı firkat nârına evlâd-ı cümle dervişân

Eyleye Mevlâ nişîmen-gâhını dârü’s-selâm
Çünki Hû zikrinde Hakk’a eyledi teslîm-i cân

Eyledi bir bir vaşıyyet âl ü dervîşânına
Vakt-i fevtin bildirüp virdi kerâmetden nişân

Ondokuz yıl sonra târîh söylemek oldu nasîb
Ola rûh-ı pâki yâ Rab Cennet içre şâdmân

Vehbî hûnâbın döküp târîh-i cevher söyledi
Şeyh Muhyiddîn idüp nakl-ı vücûd oldu nihân
(‫( = )شيخ محي الدين ايدوب نقل وجود اولدى نِهان‬1265)