Ara
Menü
ذ

Selâm

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: terms-5909
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Kaynak sayfası
594
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.</p><p>F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [&amp;lt; Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).</p><p>mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.</p><p>Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.</p><p>Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.</p><p>“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü</p>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-4921
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Kaynak sayfası
594
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.</p><p>F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [&amp;lt; Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).</p><p>mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.</p><p>Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.</p><p>Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.</p><p>“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü</p>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-12830
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Tasavvuf Sözlüğü
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Arapça, barış, esenlik, selâmet gibi anlamları olan bir kelimedir. Cürcanî, bu konuda şöyle der: “Nefsin, dünya ve âhirette, hiç bir sıkıntıya uğramaması, iki âlemde mes’ûd ve rahat olması”. Mevleviler, dört devreli âyinin devreleri arasındaki fasılalara, selâm derler.</p>

Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü

Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü · Prof. Dr. İsmail Parlatır

Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.

F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [&lt; Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).

mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.

Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.

Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.

“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü

Tasavvuf Sözlüğü

Tasavvuf Sözlüğü

Arapça, barış, esenlik, selâmet gibi anlamları olan bir kelimedir. Cürcanî, bu konuda şöyle der: “Nefsin, dünya ve âhirette, hiç bir sıkıntıya uğramaması, iki âlemde mes’ûd ve rahat olması”. Mevleviler, dört devreli âyinin devreleri arasındaki fasılalara, selâm derler.

Sözlüğe dön ←