Selâm

Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.

F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [< Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).

mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.

Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.

Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.

“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü

Arapça, barış, esenlik, selâmet gibi anlamları olan bir kelimedir. Cürcanî, bu konuda şöyle der: “Nefsin, dünya ve âhirette, hiç bir sıkıntıya uğramaması, iki âlemde mes’ûd ve rahat olması”. Mevleviler, dört devreli âyinin devreleri arasındaki fasılalara, selâm derler.