Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: terms-5909- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 594
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.</p><p>F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [&lt; Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).</p><p>mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.</p><p>Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.</p><p>Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.</p><p>“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü</p>
Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: term_definitions-4921- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 594
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.</p><p>F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [&lt; Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).</p><p>mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.</p><p>Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.</p><p>Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.</p><p>“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü</p>
Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: term_definitions-12830- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Tasavvuf Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Arapça, barış, esenlik, selâmet gibi anlamları olan bir kelimedir. Cürcanî, bu konuda şöyle der: “Nefsin, dünya ve âhirette, hiç bir sıkıntıya uğramaması, iki âlemde mes’ûd ve rahat olması”. Mevleviler, dört devreli âyinin devreleri arasındaki fasılalara, selâm derler.</p>
Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Ç^U) [Ar. ] “Kullarına sa lık, selâmet ve güven veren. ” a lammda olan bu söz, “esmâ'ü hüsnâ” (Allah'ın güzel isim ri)dan olup Kur’ân-ı Kerîm pek çok ayette geçmektedir ( M.
F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, “s 595 selâm n-ı maddesi). Bu söz, Allah’ın fiilî kte isimleri ve sıfatları gurubunda sayılmıştır ve Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve [< Tirmizî rivayetlerindeki listede üm de yer almıştır (Tirmizî, an “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, 10).
mügü selâm (i) a. [Ar. ] Müslümann-ı ların herhangi bir yerde karşıbir laştıklarmda birbirlerine sağlık (2 ve esenlik dilemek amacıyla kul 40); landıkları sözü ifade eden terim.
Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, kırk ayette değişik anlamları ile karvuf şımıza çıkmaktadır. Söz gelişi, ine “Nisâ suresi” ile “En'âm lişi suresi” nde “insanların birbirlerini esenlemesi veya sevuf lâmlaması” anlamında geçerken ine “Ra'd suresi” ile “Nahl yasuresi” nde “meleklerin dinbirbirlerini esenlemesi” için kullanılmıştır. Ayrıca “Yûnus sureân-ı si” ile “A'râf suresi” (7 eli / 46) ise “cennettekilerin birbirlealıp rini selâmlaması” söz konusududur.
Öte yanda bu sözün fazileve tini Hz. Peygamber şöyle dile getirmiştir: “İnsanların Allah nezağ dinde en makbul olanı önce sean lâm verenleridir. ” mleselâm (II) a- [Ar\ İslâmî ibam’de detlerin rükünlerinden olan (bk.
“namaz” kılarken son tahiyyatta slh” Selâmiyye 596 namazdan çıkarken sağa ve sola se verilen dua sözü
Tasavvuf Sözlüğü
Arapça, barış, esenlik, selâmet gibi anlamları olan bir kelimedir. Cürcanî, bu konuda şöyle der: “Nefsin, dünya ve âhirette, hiç bir sıkıntıya uğramaması, iki âlemde mes’ûd ve rahat olması”. Mevleviler, dört devreli âyinin devreleri arasındaki fasılalara, selâm derler.