tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
2 sonuç · “Hammar”
01Sözlük
↗02Hammar
() 4+) Meyhaneci. tas. a Kâmil insan, pir, Hakk’a eren mürşit. b ii Telvin makamında izzet perdesiyle perdelenen sâlik. c Hayret içinde kalan âşık. Hamuş i., s. ar. ش) +) + Hamusan a Susmak, süküt. b Süküt eden, susan. c Ölü. | tas. Killet-i kelam, taklil-i kelam, az konuşma. Zaruret bulunmadıkça konusma- He | mak, ihtiyaçtan fazla laf etmemek. Dilin susması; dünya kelamı söylememesi, ji kalbin susması Mevlâ'dan başkasını düşünmemesi şeklinde olur (sr). Bkz. Samt. | Leyli sözü söyle yoksa hamüş (Sevgiliden söz et, aksi halde sus) | Fuzüli Hamuşhane Mezarlık.
Sözlük
↗Hane-i hammar
Meyhane. tas. Mâsivâdan ilgiyi kesme ve renksiz olma makamı (sr).