tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
10 sonuç · “Abdu’l-Mecîd”
01Abdülmecid Sivâsî
Abdülmecid Sivâsî (1563-1639), Şemseddin Sivâsî’nin yeğeni ve halifesi; Şemsiyye’yi Sivas’tan İstanbul’a taşıyan, Ayasofya ve Sultan Ahmed kürsülerinde tefsir ve vaaz veren, Sivâsiyye irşad ağını kuran âlim-sûfîdir.
Abdülmecid Şirvânî
Abdülmecid Şirvânî (ö. 1564-65 civarı), Şahkubâd-ı Şirvânî’den aldığı Halvetî terbiyeyi Tokat’a taşıyan; Şemseddin Sivâsî’yi yetiştirip hilâfet vererek Şemsiyye’nin teşekkül zeminini hazırlayan şeyhtir.
Abdülahad Nûrî Sivâsî
Abdülahad Nûrî Sivâsî (1594/95-1651), Abdülmecid Sivâsî’nin ilmî ve tasavvufî terbiyesinde yetişen; Midilli’den İstanbul’a uzanan irşadı, Mehmed Ağa Tekkesi, selâtin camilerindeki vaazları, Kadızâdelilere karşı kaleme aldığı risaleleri ve Dîvân-ı İlâhiyyât’ıyla Sivâsiyye’nin Nûriyye koluna adını veren mutasavvıf, vâiz ve şairdir.
Küçük Muhammed (Mehmed) Âlemî Efendi
Küçük Muhammed (Mehmed) Âlemî Efendi (ö. 1030/1620-21 veya 1045/1635), Amasyalı; Abdülmecid Sivâsî'nin halifelerinden sayılan ve Amasya Sultan Bayezid Camii'nde kürsü şeyhliği yapan âlimdir. Kaynaklarda “Kadızâde Küçük Muhammed” lakabıyla da anılır.
Mısrî Ömer Efendi
Zileli Mısrî Ömer Efendi (ö. 1069/1659), Abdülmecid Sivâsî’nin akrabası ve halifesi; Beşiktaş, Tophane, İstanbul ve Kahire tekkelerinde irşad, büyük camilerde vaaz hizmeti yürüten Halvetî şeyhidir.
Sivâsîzâde Şeyh Abdülbâkī Efendi
Sivâsîzâde Şeyh Abdülbâkī Efendi (1023-1122/1614-1710), babası Abdülmecid Sivâsî'den tarikat terbiyesi alıp İstanbul'da yaklaşık yetmiş üç yıl vâizlik ve irşad hizmeti yürüten Halvetî şeyhidir.
Şeyh Hüseyin Mazlüm Efendi
Hüseyin Mazlûm Efendi, elli yılı aşkın süre dergâh hizmetinde bulunmuş; Kemal Efendi ve Abdullah Nidâî çevresinden icazet taşıyan, Abdülmecid Sivâsî hazîresinde medfun Halvetî dervişidir.
Şeyh Muhammed Nazmi Efendi
Muhammed Nazmî Efendi (ö. 1701), Abdülmecid Sivâsî'nin terbiyesine giren, sülûkünü Abdülehad Nûrî ile tamamlayan ve İstanbul'da uzun yıllar vaaz ve irşad hizmeti veren Halvetî şeyhidir.
Ziyâeddin Yûsuf Şirvânî
Ziyâeddin Yûsuf Şirvânî (ö. 1485), Seyyid Yahyâ-yı Şirvânî’nin halifesi; Abdülmecid Şirvânî üzerinden Şemseddin Sivâsî’ye ulaşan Halvetî-Şemsî aktarımın erken halkasıdır.
Abdu’l-Mecîd
el-Mecîd, şanlı, şerefli anlamını ifâde eder. Ahlâk ve sıfatını olgunlaştırdığı, Allah’ın ahlâkını gerçekleştirdiği için, Hakk’ın kullar arasında yücelttiği kişidir. Böylece, insanlar, güzel ahlâkı ve fazlından dolayı onu yüceltmişlerdir. Kur’an’da dört yerde geçer.