Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

79 sonuç · toplam 144 · “Sahâb” · 2/4

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Kur'ân kursu

Kur’ân kursu a. Kur’ân-ı k Kerîm’i doğru ve aslına uygun biçimde, yani “tecvid” (bk. bu madde) usullerine göre okumayı öğretmek, ezberletmek amacıyla oluşturulan kurumlar için kullanılan terim. Bu kurum başlangıcmdan beri “dârü’l-Kur’ân, dâ…

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

müdrec

(jtjaA [< Ar. dere] 1 Kur’ân-ı Kerîm ayetlerinin as İmda bulunmadığı hâlde baz sahabenin konunun iyi anlaşıl ması amacıyla metnin araşma ekledikleri kelime veya ibare. 2 Hadis biliminde, bir hadisin se nedinde veya metninde bulun mayan, son…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

elef

elef a (^iKJ [Ar.] Hadis bilimi tarihinde, hayırla anılan ilk üç nesil için kullanılan terim. Bunlar: sahabeler, tâbiîler, tebe-i tâbiîn

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

tabaka

et Hadis biliminde, sahabeden baştabakât 630 layarak daha sonraki dönemlere ulaşmcaya kadar hadis bilimi ile uğraşan kimselerin oluşturdukları gruplar.

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

âs

Kitap, sünnet ve icmâda hükmü bulunmayan bir meseleye, aralarmdaki bağ sebebiyle, bu kaynaklardan birinde bulunan bir meselenin hükmünü vermek anlamında fıkıh terimi. § tam. kıyâs-ı fukahâ a. ( ^ ^U) fik. Fıkıh bilginlerinin üzerinde birleş…

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

mukaddes emanetler

mukaddes emanetler a. Başta Hz. Peygamber olmak üzere öteki peygamberler ile dört hailfe ve 485 mukarrep u sahabe veya İslâm büyüklerine ş ait olduğu bilinen eşyalar. Bu l emanetler, Yavuz Sultan Sem lim’in Mısır seferi ile toplanma ” ya ve…

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Vedâ haccı

Hz. Muhammed’in hicretin onuncu yılında, milâdî 632’de gerçekleştirdiği son hac. Hac menâsikinin uygulamalı biçimde öğretildiği, geniş bir sahâbe topluluğunun katıldığı ve Vedâ hutbesi diye anılan hitapların yapıldığı bu yolculuk, Hz. Peyga…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ilmü'l-âsâr

(jWl ^U Hz. Peygamber’in, sahabenin ve tâbiûnun söz ve davranışları ile takrirlerini inceleyen bilim dalı.

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kitâbet

kitâbe-i seng-i meza a. Mezar taşl rının üzerine nakşedilm ölen kişinin kimliği ile du içeren yazı, mezartaşı kitab si. kitâbet a. [Ar.] Hadis bi minde Hz. Peygamber’in hadi lerinin sahabe veya tâbiîn d neminde yazılı olarak tesp edilmesi i…

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ferd-i mutlak

Hadis biliminde, bir râvînin rivayetinin tek kaldığı kısımda sağlam delilin ash, kaynağı veya devamı sahabe tarafinda bulunan hadis

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

cennetü’l-bakî

(^ı dJ “İçinde ağaç kalıntıları ve bitkiler bulunan bahçe.” anlamındaki bu terim, Medine’de c “Mescid-i Nebevî”nin doğu tarafmda bulunan ve içinde on bin civarmda sahabînin bulunduğu rivayet edilen mezarlığın adı için kullanılmaktadır. c

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ifrâd (II)

Hadis bi minde, bir râvînin bir hadisi t başına rivayet etmesi işi. § tam. ifrâdü’l-hadîs Hadis bilimind sahabe ve tabiûnun sözleri le karışık bulunan hadisler ayıklanma ve düzenlenm işi

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ilmü'l-ahbâr

(jLkifl Hz. Peygamber’in, sahabenin ve tâbiûnun söz ve davranışlarını inceleyen bilim dalı

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

silsiletü’l-kizb

Çjü < LL) Hadis bilimind sahabîden sonraki bütü ravîleri yalancı gösterile sened

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâbu’l- ülûf

Peygamber zamanından 2 000 üzerinde hadis rivayet eden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim. Bunlar, Hz. Âişe, Ebû Hureyre, Abdullah b. Ömer, Enes b. Malik. Bunlara “ashâbü’l-elf’ de denilmiştir

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâbu’l- vâhid

Peygamber zamanmdan sadce bir tek hadis nakleden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâbu’ş-şecere

Hudeybiye Savaşı sırasında ağaç altında Hz. Peygambere biat eden sahabîlere verilen ad

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

âhirü’s-sened

Hadis biliminde kullanılan terim, bir hadisin sahabi veya yazarı tarafını ifade etmektedir

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

muhâcirîn

) Mekke’ Medine’ye göç eden saha Kur’ân-ı Kerîm’de “muhâc lerden iki ayette, “Âl-i İmr suresi” (3 / 195) ile “Tevbe resi” (9 / 20) nde söz edil olup onlardan hayırla yad e mektedir. 2. Mekke’den Habe tan’a göç eden sahabe için k lanılan ter…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

fukahâ'u’s-seb'a

“Tâbi'ûn” (bk. bu madde) tarafindan yedi büyük fıkıh âlimi için kullanılan terim. Bu yedi bilim adamı şunlardır: Saîd ibnü Museyyeb (öl. 105), Kasım b. Muhammed b. Ebî Bekr es- Sıddık (öl. 107), Urve ibn Zübeyr (öl. 94), Hârice b. Zeyd b. S…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

sadru’l-evvel

Hadis büimi tarihinde, hayırla anılan ilk üç nesü. Bunlar: sahabeler, tâbiîler, tebe-i tâbiîn

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ma'rifet-i nefs

O^ü p ci>u>) İnsanm kendini bilmeu, si anlamında tasavvuf terimi. al ma'rifetü’s-sahâbe a. F. İslâmiyet’in a” yayılması ile birlikte sahabek nin hayatı ile hadis bilimine zî ilişkin eserlerin yayılması er üzerine bu konularda kaleme alınan…

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

münkatı

Hadis b minde, bir hadisin senedin sahabeden sonra gelen bö münde birkaç ravînin atlana rivayet edilen hadis anlamm terim

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Zannî Delil

Mânâsı açık anlaşılmayan âyet-i kerîme ve hadîs-i şerîfler ile bir sahâbî tarafından bildirilen mânâsı açık hadîs-i şerîf. Zannî deliller, vâcibler ile tahrîmen (harama yakın) mekrûhları bildirir. Meselâ, kurban kesmek, vitir namazı kılmak…

↗