kitâbet

kitâbe-i seng-i meza a. Mezar taşl rının üzerine nakşedilm ölen kişinin kimliği ile du içeren yazı, mezartaşı kitab si. kitâbet a. [Ar.]

1. Hadis bi minde Hz. Peygamber’in hadi lerinin sahabe veya tâbiîn d neminde yazılı olarak tesp edilmesi işi. Sonradan bu terim bir hadis hocasınm rivayet ha kına sahip olduğu hadisleri y bizzat kendisinin yazarak vey bir öğrencisine söyleyerek ya dırması ya da uzakta buluna bir başka öğrencisine gönde mesi işi için de kullanılmıştı 411 kitâp uk Buna “kitâbe” de denilmiştir.
2. fık. İslâm hukukunda kölenin belirli bir ücret ödenerek ser Jjö best kalması konusunda köle üe ve efendisi arasmda yapılan akit em (sözleşme).
3. huk. Muhakeme riusulü hukukunda mahkemede akdava sırasında delil olarak sunum, lan yazılı belgeler veya mahkesi” meler arası yapılan yazışmalar. si”

Kâtiblik, yazıcılık, yazı yazma ilmi.

1. Güzel yazı ve güzel ifâde için lâzım olan yazı yazma usûl ve kâideleri.

Din bilgileri, dünyâda ve âhirette huzûru, saâdeti kazandıran bilgilerdir. Bunlar da iki kısma ayrılır: Ulûm-i âliyye (yüksek din bilgileri) ve ulûm-i ibtidâiyye (âlet ilimleri). Yüksek din bilgileri sekizdir. Bu sekiz yüksek din bilgisini öğrenebilmek için lâzım olan âlet ilimleri on ikidir. Bunlar; sarf, iştikâk, nahv, kitâbet, iştikâk-ı kebîr, lügat, metn-i lügat, beyân, me'ânî, bedî, belâgât ve inşâ ilimleridir. Din âlimi olmak için sekiz yüksek din bilgisini bütün incelikleri ile fen bilgilerini de lüzûmu kadar öğrenmek lâzımdır. (Abdülgânî Nablüsî)

2. Kölenin belirli bir ücreti ödemek veya bildirilen şartları yerine getirmek karşılığındaâzâd edileceğine (serbest bırakılacağına) dâir sâhibi ile yaptığı akid, sözleşme. (Bkz. Mükâteb)