Türbe

1. Toprak, hâk.
2. tas. Bir ermişin ve yatırın kabrinin bulunduğu üstü kapalı mekân, ziyaret yeri. Buralara adaklar adanır, mumlar yakılır, dilekler dilenir, serili postlarda namaz kılınır, dua edilir, paralar verilir, çaputlar bağlanır. Ermişin ve yatırın sağ insanlara manen, ama gerçekten yardımcı olacağına inanılır. Türbedâr i. fars Türbeyi bekleyen. Bkz. Meşhed, Makam, Yatır. Mürid-i râh-ı Hakk’a kıblegâh-ı âşıkândır ba Edeble gir, gözün aç Türbe-i Ümm-i Sinân'dır ba 3525 Belde-i Bor'daki Saltuk Türbesi Kim ziyaret etse kalmaz kürbesi Kuddusi Tabet Türbetuhü, Tabet serâhü, Tabet mesvâhu: Yattığı yer kutlu olsun, toprağı hoş olsun; yerinde rahat etsin anlamında bir deyim.

İslâm coğrafyahsmda, önemli din büyüklerinin kbulunduğu mezarların üzerine yaptırılan anıt mezar. r.

Arapça, toprak demektir. Veli olduğu zannedilen kişiler için üstü kapalı olarak yapılmış mezara, türbe denir. Fatih Sultan Mehmed için yazılan bir şiir:Her dem sana açıktır Ebvab-ı arş-ı rahmet Türbendir en azimi Fethettiğin diyarın.Abdülhak Hamid