tarikat.orgKöken ve kullanım
i. ar.
صوفو
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Safi, veli, ermiş. Takva sahibi, samimi dindar, dini konularda duyarlı kişi; söfi, samimi dindar. 2. Mutaassıp, ham ruhlu, dinin özünden habersiz, şekilci ve katı kişi, softa. Bkz. Safi. Diyelim söfi-i nâdâna ıraktan yâ ha! Tıfli
- Mutaassıp, ham ruhlu, dinin özünden habersiz, şekilci ve katı kişi, softa. Bkz. Safi. Diyelim söfi-i nâdâna ıraktan yâ ha! Tıfli
Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Gi>i) [< Ar. sûfî]
- Bil bilmez kendisini ibadete veren hayatın nimetlerine itibar etm yen ve kendisi gibi olmayanla hoş görmeyen kimse.
- bk. sufî