Safi

T. Saf ve aba giyen. 2. tas. a Eren, ermiş. Gönlü saf (saf derün) ki- Şİ. b Mâlik ve memlük olmayan ¢ Nefsinden fani, Hak ile baki. d Zahirde halk ile bâtında Hak ile olan. e Sukat ettiği halde muhatabın sırrını okuyan. Nefsinde ölen, Hak ile diri kalan. g İbn Vakt. Sûfî Hakk’a ermiştir, sahib-i vusül'dur. Mutasavvıf Hakka ermek için cabalamakta, bunun şartlarını yerine getirmeye çalışmaktadır, sahib-j usül'dur. Mustasvife, sırf çıkarı için kendini onlara benzetmekte-

dir, sahtekârdır (: ),

Gönül âyinesin sûfî
Eğer eder isen Safi
Açılır sana bir kapı
İyân olur cemalullah
Şemsi
Ona demiş tasavvuf ehli safi
Ola mecma-i esrâra vuküfi

1. “Şifa in ve deva veren, hastalıkları iyileştiren, ruhsal sıkıntıları gideren.” u anlamında Allah’ın sıfatı.
2. “Şeve faat eden, kabahatli kimsenin affı eri için araya girip yalvaran.” anlamında olan bu söz, başka kelime ve terkiplerle birleşerek yeni te İsrimler oluşturur. da ye § tam. şâfî-i rûz-ı ceza s. (Ija. 6 / ^j jiLi) (kıyamet gününün şeufaatçisi) Hz. Peygamber. nışâfi-i yevm-i ceza s. (l> ^ jjLi) (kıyamet gününün şefaân atçisi) Hz. Peygamber. uşafiî 616