Miskin

1. Zavallı, biçare, hor ve hakir görülen kimse.
2. tas. Kendisine hiçbir varlık tanımayan, mahviyet sahibi derviş. Derviş olan kişilerin miskinliktir sermayesi Miskinlikten özge bize mal u mülk gerekmez Yünus “Allah'ım beni miskin olarak yaşat, miskin olarak öldür ve miskinler zümresinde haşr et”. Bkz. Garip, Fakir, Haksar. Mistik Sırri; veli, sûfî, ermiş, aziz.

Mistisizm Sırrilik, tasavvuf.

“Zavallı, aciz, be ^ll ceriksiz, uyuşuk (kimse) ” anla Dış mmda olan bu söz, dinî terim olarak zekât, ganimet, kefâret az gibi konularda gözetilmesi gerem- ken, yardım yapılabilecek yok 68 sul kişi olarak nitelen kimseler bir için kullanılmıştur. Bu söz, el Kur’ân-ı Kerîm’de terim anlaru mıyla teklik biçimiyle on bir se yerde, çokluk biçimiyle on iki na ayette yer almaktadır. Aynı kulnu lanım, hadislerde de sıkça geçil mektedir (bk. Wensinck. el- Mu'cem, “miskîn” maddesi). iskînâne 474 miskînâne zf. [< Ar. miskin + F.-âne] Zavallılaşarak, acizane, miskincesine.

1. Bir günlük nafakasından (yiyeceğinden, giyeceğinden) fazla bir şeyi olmayan müslüman.

Allahü teâlâ, âyet-i kerîmelerde meâlen buyurdu ki:

... Fazla ihtiyarlık ve devamlı hastalık gibi sebeblerle oruç tutmaya güç yetiremeyenler üzerine, bir miskîn doyuracak kadar fidye vermek lâzımdır... (Bekara sûresi: 184)

Akrabâya, miskîne ve yolda kalmışa hakkını ver. Bununla berâber (malını) büsbütün saçıp savurma! (İsrâ sûresi: 26)

Her şeyin bir anahtarı vardır. Cennet'in anahtarı da, fakîr ve miskînleri sevmektir. Fakîr ve meskînler, sabırları sebebiyle kıyâmet günü Allahü teâlâya yakın bulunacaklardır. (Hadîs-i şerîf-Dâre Kutnî)

Bir kimse, kalbinde katılık bulunduğundan şikâyet edince, Resûlullah efendimiz ona; "Yetimin başını okşa ve miskîni doyur!" buyurdular. (Hadîs-i şerîf-Dimyâtî)

Zekât verilecek yedi sınıf kimseden birisi de miskîndir. (İbn-i Âbidîn)

2. Dervîş.

Miskîn Yûnus var yârına,

Koma bugünü yârına,

Yârın Hakk'ın dîvânına,

Varam Allah deyü deyü!..

(Yûnus Emre)

Arapça, zelil, hor, zavallı kimselere miskin denir. Varlık duygusundan sıyrılan, varlığı yokluğa çeviren, kendisinde hiçbir varlık görmeyen kişi demektir.Eskiden, cüzzam hastalığına, miskin hastalığı denirdi. Bu durumda olanlar için, şehir dışında “miskinhane” yapılır ve orada ikamet ettirilirdi ki bu yerlere, “Miskinler Tekkesi” de denirdi.Miskinlikte buldular, kimde erlik varışa, Merdivandan yittiler, yüksekten bakarısa.Yunus EmreGel imdi miskin Yunus, tut erenler eteğini Cümlesi miskinlikte, yokluk imiş çâresi.Yunus Emre