Bâtın

1. İç, gizli, derun, iç nihan, gizli âlem.
2. tas. a Allah'ın dort isminden biri: Evvel, Ahir, Zahir, Bâtın (Hadid Suresi, 2). Bunlara ‘ana adlar denir. Bu halde zahir-bâtın, aşikâr-pinhan, açık-gizli, iyannihan O'dur (Git ros, EK 1 305, KTA 87). Ben bilmez idim gizli iyân hep sen imişsin Tenlerde vu canlarda nihân hep sen imişsin

7 CE _ 6

huk. İslâm hukukunda vakıf, vasiyet ile miras konularında çok kullanılan bu terim, soyun nesep bakımmdan derecelerini ifade eder. İlk batm, çocuklar, ikinci batm torunlar, üçüncü batm da torunlarm çocuklarıdır. Eski hukukta aile vakıflarmda sıkça rastlanan “batnen ba'de batnın” sözü vakfın gelirlerinden yararlanmada önceliği kimin alacağmı ifade eder. Buna göre öncelik ilk batmdadır.