zâhir

1. fık. Yalnızca işitilmek suretiyle algılanan lafızlarm kendisiyle kastedilen anlamı açık biçimde ifade eden sözler.
2. tas. Sufî inancına göre zâ varlığın sıfatlarmdandır ve evrende görünen her şey Allah’ın tezahürüdür. Çünkü ondan başka hiçbir gerçek ve görünen varlık yoktur; “bâtın’ın zıddı.

Dışı temiz olan anlamına Arapça bir tamlama. Allah’ın günah işlemekten koruduğu kişiye denir.

Dış, dışa ait, zuhur eden, ortaya çıkan, görünen gibi anlamları olan Arapça bir kelime. ez-Zâhir,Allah’ın güzel isimlerinden biridir. Allah bu isim gereği, hikmeti, kudreti, sıfatlarıyla görünür, zuhur eder. Zahir, görünen âleme de denir. Mukabili Bâtın’dır. Zâhirü’l-ilm: Mümkinatın a’yânlarından ibarettir. Zâhirü’l- vücûd: isimlerin tecellîlerinden ibarettir. Zâhirü’l-mümkinât: Mümkinlerin Hakk’ın sıfat ve aynları suretinde tecellî etmesidir. Zahir, bâtının aynasıdır: Dışı temiz, edebli, nazik ve kibar olan kişinin, içi de temiz ve güzeldir, anlamında bir atasözü, içi dışına uymayana, “zahiri bâtınına uymaz” denir.