Ara
Menü
1 dakikalık okuma

Hâfız Ahmed Paşa’ya küreğin ağırlığını gösteren hâl

Ali b. Gānim el-Makdisî’nin Hâfız Ahmed Paşa’dan bir mahkûmun affını istemesi; talebi reddedilince paşanın kendisini bir anda esir düşüp kürek çekerken görmesi ve ardından mahkûmu serbest bırakması anlatılır.

Nûrüddîn Ali b. Muhammed İbn Gānim el-MakdisîNev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1087-1094 · s. 1088

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-2389
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1087-1094
Kaynak sayfası
1088
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Ali b. Gānim el-Makdisî’nin Hâfız Ahmed Paşa’dan bir mahkûmun affını istemesi; talebi reddedilince paşanın kendisini bir anda esir düşüp kürek çekerken görmesi ve ardından mahkûmu serbest bırakması anlatılır.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Atâyî’nin nakline göre Mısır beylerbeyi Hâfız Ahmed Paşa, suçlu saydığı bir kişiyi kadırgada küreğe göndermişti. Mahkûmun anne ve babası Ali b. Gānim el-Makdisî’ye başvurarak şefaatini istedi. Şeyh, âdeti olmadığı hâlde idare konağına gidip paşaya öğüt verdi; kadırgada kürek çekmenin insan gücünü aşan ağırlığını anlatarak mahkûmun bağışlanmasını rica etti. Paşa bu talebi kabul etmeyince Ali el-Makdisî geri döndü ve kaynağın simya diye adlandırdığı bir uygulamaya yöneldi.</p><p>Paşa o anda duyular âleminden kopmuş gibi oldu. Saray kapıcılarının acele bir fermanla kendisini İstanbul’a çağırdığını, İskenderiye’ye gidip hazır bekleyen kadırgaya bindiğini gördü. Deniz ortasında gemi düşman gemilerine yakalandı; paşa yanındakilerle esir edilip küreğe bağlandı. Büyük bir sıkıntıyla kürek çekerken Ali el-Makdisî geminin iskelesinde göründü. Gemi halkı ona itaat etti ve şeyhin affını istediği mahkûmu serbest bıraktı.</p><p>Ali el-Makdisî paşaya, kürek çekmenin kolay olup olmadığını ve kurtulmak isteyip istemediğini sordu. Paşa içtenlikle yalvarınca şeyh elinden tuttu. Paşa birden önceki meclisinde kendine geldi; çevrede hiçbir şey değişmemiş, orada bulunanlara göre bölünemeyecek kadar kısa bir an bile geçmemişti. Bunun üzerine şeyhin elini öptü, ona duyduğu güven arttı ve daha önce küreğe gönderdiği kişiyi serbest bıraktı.</p>

Atâyî’nin nakline göre Mısır beylerbeyi Hâfız Ahmed Paşa, suçlu saydığı bir kişiyi kadırgada küreğe göndermişti. Mahkûmun anne ve babası Ali b. Gānim el-Makdisî’ye başvurarak şefaatini istedi. Şeyh, âdeti olmadığı hâlde idare konağına gidip paşaya öğüt verdi; kadırgada kürek çekmenin insan gücünü aşan ağırlığını anlatarak mahkûmun bağışlanmasını rica etti. Paşa bu talebi kabul etmeyince Ali el-Makdisî geri döndü ve kaynağın simya diye adlandırdığı bir uygulamaya yöneldi.

Paşa o anda duyular âleminden kopmuş gibi oldu. Saray kapıcılarının acele bir fermanla kendisini İstanbul’a çağırdığını, İskenderiye’ye gidip hazır bekleyen kadırgaya bindiğini gördü. Deniz ortasında gemi düşman gemilerine yakalandı; paşa yanındakilerle esir edilip küreğe bağlandı. Büyük bir sıkıntıyla kürek çekerken Ali el-Makdisî geminin iskelesinde göründü. Gemi halkı ona itaat etti ve şeyhin affını istediği mahkûmu serbest bıraktı.

Ali el-Makdisî paşaya, kürek çekmenin kolay olup olmadığını ve kurtulmak isteyip istemediğini sordu. Paşa içtenlikle yalvarınca şeyh elinden tuttu. Paşa birden önceki meclisinde kendine geldi; çevrede hiçbir şey değişmemiş, orada bulunanlara göre bölünemeyecek kadar kısa bir an bile geçmemişti. Bunun üzerine şeyhin elini öptü, ona duyduğu güven arttı ve daha önce küreğe gönderdiği kişiyi serbest bıraktı.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.