Ara
Menü
2 dakikalık okuma

Çarşıdaki sözler ve Girit’te yardım anlatısı

Üftâdezâde İbrâhim Efendi’nin çarşıda söylediği ağır sözlerin ardından uzlete çekilmesi ve Fazıl Ahmed Paşa’nın Girit kuşatmasında kendisini yanında gördüğünü bildirmesi aktarılır.

Üftâdezâde İbrâhim EfendiUşşâkīzâde İbrahim Hasîb, Zeyl-i Şakāik, s. 840-846 · s. 844

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-2288
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Uşşâkīzâde İbrahim Hasîb, Zeyl-i Şakāik, s. 840-846
Kaynak sayfası
844
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Üftâdezâde İbrâhim Efendi’nin çarşıda söylediği ağır sözlerin ardından uzlete çekilmesi ve Fazıl Ahmed Paşa’nın Girit kuşatmasında kendisini yanında gördüğünü bildirmesi aktarılır.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Uşşâkîzâde’nin yaygın bir rivayet olarak kaydettiğine göre Üftâdezâde İbrâhim Efendi bir gün çarşıda nar almak istedi. Satıcı sağlamlarla çürükleri karıştırınca, “Müslüman, bunlar bozuktur; iyisini koy” dedi. Satıcı hepsinin iyi olduğunu söyleyince çürükleri gösterip öfkeyle “Kör olası” dedi ve alışverişten vazgeçti. Ertesi hafta bir armutçu da çürük meyveleri iyilerle karıştırıp tartınca benzer bir söz söyledi. Kısa süre sonra iki satıcının da gözlerini kaybettiği haberi yayıldı.</p><p>Hadiseyi gören Abdülkerim Çelebi şeyhin huzuruna çıkarak öfkeyle söylediği sözlerin insanlara zarar verdiğini anlattı ve ihtiyaçlarını bundan sonra dervişlerinin almasını rica etti. İbrâhim Efendi, “Demek halka zararımız varmış; bundan sonra dışarı çıkmamız uygun değildir” diyerek uzlete çekildi. Kaynak, cuma namazı için dahi dışarı çıkmadığı hâlde ayakkabılarının ve mestlerinin üç ayda bir, sokakta yürüyen insanlarınki gibi eskidiğini de rivayet eder.</p><p>Aynı Abdülkerim Çelebi’nin anlattığı ikinci rivayette Girit kuşatması sırasında Fazıl Ahmed Paşa, İbrâhim Efendi’ye iki yüz altın ve bir mektup gönderdi. Şeyh önce hediyeyi kabul etmedi; uzun ısrarların ardından fakirlere dağıtılmasına razı oldu. Mektubu okuyunca elçiye paşanın durumunu sordu. Elçi, “Sultanımın o sıradaki yardımınız sayesinde çok iyidir” deyince şeyh onu susturdu ve selâmını iletmesini söyledi.</p><p>Dışarıda elçiden bu yardımın ne olduğu soruldu. Elçi, kuşatma sırasında düşmanın lağım patlatmasıyla paşanın üzerine toprak düştüğünü ve büyük korku yaşadığını; o anda İbrâhim Efendi’nin yanında belirdiğini, üzerindeki toprağı temizleyip onu teselli ettiğini anlattı. Paşanın mektup ve hediyeyi bu sebeple gönderdiğini söyledi. Kaynak bu iki anlatıyı ayrı keramet kayıtları hâlinde verir.</p>

Uşşâkîzâde’nin yaygın bir rivayet olarak kaydettiğine göre Üftâdezâde İbrâhim Efendi bir gün çarşıda nar almak istedi. Satıcı sağlamlarla çürükleri karıştırınca, “Müslüman, bunlar bozuktur; iyisini koy” dedi. Satıcı hepsinin iyi olduğunu söyleyince çürükleri gösterip öfkeyle “Kör olası” dedi ve alışverişten vazgeçti. Ertesi hafta bir armutçu da çürük meyveleri iyilerle karıştırıp tartınca benzer bir söz söyledi. Kısa süre sonra iki satıcının da gözlerini kaybettiği haberi yayıldı.

Hadiseyi gören Abdülkerim Çelebi şeyhin huzuruna çıkarak öfkeyle söylediği sözlerin insanlara zarar verdiğini anlattı ve ihtiyaçlarını bundan sonra dervişlerinin almasını rica etti. İbrâhim Efendi, “Demek halka zararımız varmış; bundan sonra dışarı çıkmamız uygun değildir” diyerek uzlete çekildi. Kaynak, cuma namazı için dahi dışarı çıkmadığı hâlde ayakkabılarının ve mestlerinin üç ayda bir, sokakta yürüyen insanlarınki gibi eskidiğini de rivayet eder.

Aynı Abdülkerim Çelebi’nin anlattığı ikinci rivayette Girit kuşatması sırasında Fazıl Ahmed Paşa, İbrâhim Efendi’ye iki yüz altın ve bir mektup gönderdi. Şeyh önce hediyeyi kabul etmedi; uzun ısrarların ardından fakirlere dağıtılmasına razı oldu. Mektubu okuyunca elçiye paşanın durumunu sordu. Elçi, “Sultanımın o sıradaki yardımınız sayesinde çok iyidir” deyince şeyh onu susturdu ve selâmını iletmesini söyledi.

Dışarıda elçiden bu yardımın ne olduğu soruldu. Elçi, kuşatma sırasında düşmanın lağım patlatmasıyla paşanın üzerine toprak düştüğünü ve büyük korku yaşadığını; o anda İbrâhim Efendi’nin yanında belirdiğini, üzerindeki toprağı temizleyip onu teselli ettiğini anlattı. Paşanın mektup ve hediyeyi bu sebeple gönderdiğini söyledi. Kaynak bu iki anlatıyı ayrı keramet kayıtları hâlinde verir.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.