TARİHİ VE İLİŞKİLERİ

Sevgi ve ilgisine mazhar olduğu Hacı Bayrâm-ı Velî'nin dergâhı; Hickman'ın Erdebîlî takipçiliği tezinde de birlikte anıldıkları isimdir.

İlişkili kişi dosyası

Kemâl-i Ümmî İsmâil: Kemâl-i Ümmî İsmâil (ö. 1475), Bahâeddin Erzincânî’nin müridi; Yunus Emre söyleyişini hatırlatan ilâhileri, divanı ve adına yazılan menâkıbnâme ile tanınan Halvetî şairdir.

Mekân türü: muhit
Dönem: XV. yüzyıl
Bugünkü durum: Kişi kartı araştırmasında doğrulanan tarihî bağlantı
Konum güveni: Yaklaşık tarihî çevre

KAYIT DAYANAĞIKişi kartı kaynak paketi — Kemâl-i Ümmî İsmâil

Koordinat hassasiyeti: building Bağlantılı kişi kartının temel kaynakları: Latîfî, Tezkire, s. 286; Âşık Ahmed, Menâkıb; Necla Pekolcay, “Yazma Bir Mecmua”, TM, III (1953), s. 356-357; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Kemal Ümmî”, c. 25, s. 229-230; ayrıca 3 kaynak daha. Mekân ilişkisi bu kaynak paketinden hazırlanan kişi biyografisinin coğrafya çıkarımıdır; her ayrıntının tek tek aynı kaynakta geçtiği ileri sürülmez.

BAĞLI ŞAHSİYETKemâl-i Ümmî İsmâilKemal Ümmî (asıl adı İsmâil); mutasavvıf-şair. Tahsil görmeden yetiştiği için şiirlerinde Ümmî Kemal mahlasını kullanmıştır. Halvetî; son durağının Bolu olduğu araştırmalarla anlaşılmıştır. [Editör notu: Bu kayıt 1181 numaralı kayıtla mükerrerdir ; CMS'te silinip 1181'e yönlendirilmelidir.]

AYNI MEKÂNIN DİĞER KİŞİ BAĞLANTILARI

Kemâl-i Ümmî İsmâilmuhitŞahsiyet dosyasına git →

1 mekân kaydı ve 0 kaynak bağlamı bu dosyada birleştirilmiştir.