TARİHİ VE İLİŞKİLERİ

Kadı Senâullah Pânîpetî'nin tavsiyesiyle 1225 (1810) başlarında geldiği, Abdullah ed-Dihlevî'ye intisap ettiği ve şeyhinin 1240 (1824) vefatından sonra vefatına kadar dokuz yıl irşad makamında bulunduğu merkezdir. Kaynak hankahın Delhi'de olduğunu söyler, semtini vermez.

Mekân türü: dergâh
Dönem: XVIII–XIX. yüzyıl
Bugünkü durum: Haritadaki işaret kişi coğrafyası kaydından aktarılmış yaklaşık konumdur; yapının güncel fizikî durumu ve kesin parseli ayrıca doğrulanmalıdır.
Konum güveni: Yaklaşık tarihî çevre

KAYIT DAYANAĞIKişi dosyasının kaynakları — Ebû Saîd Şah el-Fârûkî

Bu mekân kaydı bağlantılı kişi dosyasındaki coğrafya notundan ayrıştırılmıştır. Birincil kaynak künyesi ve kesin konum doğrulaması tamamlanmadan harita işareti yapı parseli olarak yorumlanmamalıdır. Yol bağlantısı, mekânın kurumsal türü ile bağlantılı kişinin yayımdaki ana yol kaydı birlikte değerlendirilerek kurulmuştur; bu bağ tek başına yapının bütün tarih boyunca yalnız o yola mensup olduğu anlamına gelmez. Bağlantılı kişi dosyasında kullanılan kaynaklar: Sefîne-i Evliyâ - Cilt 2; TDV İslâm Ansiklopedisi — Ebû Saîd Şah. Mekân ilişkisi kişi biyografisinden yapılan coğrafya çıkarımıdır; yapı konumu ve güncel durum ayrı güven alanlarında değerlendirilir.

BAĞLI YOLNakşibendiyye BAĞLI ŞAHSİYETEbû Saîd Şah el-FârûkîEbû Saîd Muhammed b. Safiyyi’l-kadr el-Fârûkî el-Müceddidî (1196/1782–1250/1835), Râmpûr’da yetişip Şah Dergâhî ve Abdullah ed-Dihlevî’den hilâfet alan; Delhi Mazhariyye hankāhında dokuz yıl irşad makamında bulunan ve Hidâyetü’t-tâlibîn’i yazan Nakşibendî-Müceddidî şeyhidir.

AYNI MEKÂNIN DİĞER KİŞİ BAĞLANTILARI

Ebû Saîd Şah el-FârûkîdergâhŞahsiyet dosyasına git →

1 mekân kaydı ve 0 kaynak bağlamı bu dosyada birleştirilmiştir.