Tâc, hırka, kemer, teslim taşı, keşkül, teber ve burhan aletlerini tek bir sembol sözlüğüne indirgemeden okumak için kaynaklı yöntem.
Cihâz-ı tarikat ve derviş çeyizi
Tarikat eşyası yalnız gündelik kullanımdan ibaret değildir. Kıyafet, merasim, hizmet, yolculuk ve tekke hayatında kullanılan nesneler; aidiyet, mertebe, icazet ve sembolik anlatımla birlikte anlam kazanır. Bununla birlikte aynı nesne türünün birden fazla yolda kullanılması, biçim benzerliğini kesin tarikat nispeti saymayı engeller.
Başlığı parçalarıyla okumak
Tâcın kubbesi, terk ve dalları, lenger, destar">destar, taylasan, düğme, halka ve gül mühür ayrı ayrı kaydedilmelidir. Terk sayısı tek başına yeterli değildir. Renk, dikiş, merkez motifi, destar biçimi, müjgan ve müze provenansı birlikte değerlendirilir.
Malzeme ve teknik
Keçe, çuha, pamuk, yün, ipek, deri, ahşap, maden, taş ve boynuz farklı nesne gruplarında kullanılır. Dokuma, kapitone, suzeni, sırma, dövme keçe, oyma, döküm ve kakma gibi teknikler tarihlendirme ve üretim çevresi hakkında ipucu verir.
Sembolün sınırı
Kaynaklarda terk sayıları, renkler ve motifler için birden fazla yorum bulunabilir. Bu yorumlar bütün dönemlerde ve bütün kollarda değişmeyen tek bir şifre sistemi değildir. Müellif, bölge ve tarikat çevresi belirtilmeden genelleme yapılmaz.
Müze kaydını sorgulamak
Envanter, eserin müzeye nereden geldiğini ve önceki sahibini verebilir; fakat sergileme sırasında eklenmiş parçalar bulunabilir. Bektaşî tâcına sonradan eklenen teslim taşı kaydı bu nedenle önemlidir. Fotoğraf, katalog tanımı ve değerlendirme metni birlikte okunur.
Kitabın kapsamı
Çalışma 23 müzedeki örnekleri kapsar. Tâc, sikke, arakıyye, gül mühür, hırka, tennure, destegül, haydariyye, hüseyniyye, rida, kemer, şedd, elif-lâm bend, tığbend, kanberiyye, teslim taşı, tesbih, keşkül, teber, asa, şeşper, şifa topuzu, nefir, pazarcı maşası, cilbend, kaşağı, müttekâ, muîn, zerdeste, çile kolanı ve Rifâî burhan aletleri ayrı katalog ve değerlendirme başlıklarıyla ele alınır.