Terk

1 Bırakmak. 2. tas. Dört şekli vardır: Terk-i dünya. Zahit bütün dünya nimetlerini, malı ve mülkü ahiret için terk eder. Terk-i ukbâ. Arif cenneti ve oradaki nimetleri, ilahi cemali temaşa için terk eyler. Terk-i hesti, Sâlik kendi varlığını da terk ederek, Hak'ta fani olur. Terk-i terk. Kâmil arif terki de terk eder; aklında ve zihninde terk diye bir kavram kalmaz.

Hest tâc-i arifan ender cihan ez çıhar terk Terk-i dünya, terk-i ukbd, terk-i hesti, terk-i terk Bazıları terk-i dünya eder ama, ikide bir dünyayı terk ettiklerini Söyler veya bunu düşünürler, Gerçek terk, dünyayı terk etmeyi terkle olur.

Burada terkle, terk etmeme birdir. Terk ehline tarik veya târik-i dünya denir (ci IV:220; ms). Terk-i meslek, terki nispet gibidir. Tarikatte verilen gérevi terk etmek, tarikati terk etmek gibidir veya tarikati terk etmek, nesebi tek etmek gibidir. Terk-i dünya, cennetin mehridir. Târik-i dünya olanın kalbi aydınlanır (sr 81). Idbar halinde değil, ikbal halinde dünya terk edilmelidir (sr 102). Tasavvufun esası, terk-i dünyadır (taazzuf) (sr 158). Mâsivâyı kâzıya terkeyle yârın aşkına Aşık-ı didâr olan dünya vu ukbadan geçer Yiğit Başı Terk/ Terek /Tarek i. ar. (S56 - (ترك كك 1, Tepe, baş ucu noktası. 2. tas.

Tacın dilimleri.

Tâc kubbesini meydana getiren dilimlerden her biri. Terk sayıları yola ve kola göre değişir; aynı sayı birden fazla gelenekte görülebilir.