Renk

(رنك) >. Boya. 2. tas, Beşeri bağlar, ilişkiler ve âdetler (kuyut, taallukat, rüsum). Tasavvufta renk ve renksizlik deyimleri çok kullanılır. Hatem Asam ölümün türlerini renklerle ifade etmişti (sr 93). Halvetilerde nefsin emmare, levvame, mülhime, mutmainne, raziye, merziye ve kâmile hallerine sırasıyla şu renkler tekabül eder: ezrak, asfer, ahmer, esvet, ahdar, ebyaz, bilâlevn (mavi, sa. n, kızıl, kara, yeşil, ak, renksizlik). Bu yedi renk yedi nurun rengidir. Naksibendilere göre de zikirle meşgul olan sâlikin kalbinde sırayla kızıl, sarı, beyaz, yeşil ve mavi renkte nurlar zuhur eder (NR 25, 26).

Yek-reng denilen, kâfir beççe ve küh-i kaf gibi deyimlerle anlatılan renksizlik veya tek renklilik ise vahdet âleminden ibarettir. Özellikle vahdet-i Vücutçu mutasavvıflar dinler arasındaki farkların bir renksizlik (bi-reng) olduğunu söyler, bu yüzden hepsine bir gözle bakarlar. Cümle yaradılmışa bir gözle bakmayan