tarikat.orgSühreverdî’yi yalnız tekke şeyhi değil, âlim, vaiz, müellif ve diplomatik görevler üstlenen tarihî bir şahsiyet olarak ele alan dosya.
Şihâbeddin Ömer 1145’te Sühreverd’de doğdu ve genç yaşta Bağdat’a geldi. Amcası Ebü’n-Necîb’in yanında başlayan eğitimi, Bağdat’ın fıkıh ve hadis çevrelerinde sürdü. Kaynaklarda Ebû Hafs, Şeyhü’ş-şüyûh ve Şeyhülislâm gibi künyeler ve unvanlarla anılır.
İlim ve irşad
Vaaz, ders ve tasavvuf terbiyesini birlikte yürüttü. Talebeleri arasında yalnız sûfîler değil, hadis ve fıkıh tahsil eden âlimler de bulunur. Bu çeşitlilik, 13. yüzyıl Bağdat’ında tasavvuf ile medrese ilimlerinin her zaman birbirinden kopuk kurumlar olmadığını gösterir.
Seyahat ve diplomasi
Abbâsî halifesi en-Nâsır döneminde çeşitli elçilik ve temas görevleri üstlendi. Hicaz, Şam ve Anadolu bağlantıları onun halife ve mürid ağının genişlemesine katkı sağladı. Diplomatik rolü, tarihî bağlamı açıklayan bir unsurdur; menkıbevî nüfuz anlatılarıyla veya bütün siyasî tercihler için sınırsız onayla eşitlenmemelidir.
Eserler
Başlıca eseri Avârifü’l-maâriftir. Bunun yanında ona nispet edilen risaleler ve şiirler vardır; nispet ve nüsha durumları ayrı ayrı değerlendirilmelidir. 1234’te Bağdat’ta vefatından sonra oğlu İmâmeddin Muhammed ve çok sayıdaki halife kurduğu ağı sürdürdü.