tarikat.orgSalâhî’nin bürokrasi, tekke, şiir, şerh ve çoklu icazet çevresini Uşşâkîlik içinde konumlandıran kaynak dosyası.
Bürokrasi ve tekke hayatı
Abdullah Salâhaddîn-i Uşşâkî, XVIII. yüzyıl Osmanlı ilim, bürokrasi ve tekke çevrelerini bir araya getiren üretken mutasavvıftır. Cemâleddîn-i Uşşâkî’ye intisap etmiş, şeyhinin ailesiyle akrabalık kurmuş ve onun vefatından sonra Tâhir Ağa Tekkesi’nde irşadı üstlenmiştir.
Câmiu’t-turuk niteliği
Farklı tasavvuf yollarından aldığı icazetler sebebiyle kaynaklarda câmiu’t-turuk diye anılır. Bu unvan, bütün tarikatların kurumsal başkanı olduğu anlamına değil, birden fazla irşad mirasını şahsında birleştirmesine işaret eder.
Salâhiyye
Uşşâkiyye içinde ona nispet edilen Salâhiyye hattı, Tâhir Ağa Tekkesi ve halifeleri vasıtasıyla devam etti. Kol şeması yalnız ad benzerliğine göre değil, icazet ve post ilişkilerine göre kurulmalıdır.
Eserleri
Türkçe, Arapça ve Farsça manzum ve mensur çok sayıda eser bıraktı. Dîvanları, mevlid ve mi‘raciyyesi, esmâ-i hüsnâ ve hilye metinleri, tasavvufî kaside ve gazel şerhleri onun geniş yazı alanını gösterir. Niyâzî-i Mısrî şiirlerine yaptığı şerhler, Mısrî’nin sonraki yüzyıldaki yorum tarihinin başlıca halkalarındandır.