Ara
Menü

Tireli Abdülvehhab Efendi

Tireli Abdülvehhab Efendi (ö. 975/1567-68), Şeyh Abdülkerim'in küçük kardeşi; Sünbül Sinan, Merkez Efendi ve kardeşinin sohbetlerinden yetişip Tire'de imamlık ve irşad yapan Halvetî şeyhtir.

Vefat
1567
Unvan
Sünbülî-Halvetî şeyh, imam ve Tire irşad çevresi mensubu

Tireli şeyh ailesi

Tire'de yetişti ve Şeyh Abdülkerim Efendi'nin küçük kardeşiydi. İlk yıllarında ilim tahsil ederek zâhirî ilimlerde yetkinleşti.

Üç halkalı eğitim

Sünbül Sinan'ın hizmetinden, Merkez Efendi'nin himmetinden ve kardeşi Abdülkerim Efendi'nin sohbetinden yararlandı. Bu üç bağ kaynakta farklı kelimelerle verildiği için tek bir kesin hilâfet çizgisine indirgenmemiştir.

İmamlık ve hücreler

Tire'ye dönerek imamlık yaptı. Hayır sahipleri evinin yakınında hücreler yaptırınca burası ibadet ve eğitim çevresine dönüştü; talebeler onun yanında yetişti.

Vefatı ve menkıbevî hafıza

975/1567-68'de vefat etti. Mekke'ye olağanüstü biçimde ulaşıp namaz kıldığına dair anlatı tarihî seyahat kaydı değil, tayy-i mekân menkıbesi olarak ayrılmıştır.

Ağ ve yol

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Tire'deki tayy-i mekân şöhreti

Tireli Abdülvehhab Efendi'nin Mekke'ye kısa zamanda ulaşıp Harem'de namaz kıldığına dair yerel inanış kaydedilir.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

Tire'ye dönüşü

İlim tahsil eden Abdülvehhab Efendi, Sünbül Sinan, Merkez Efendi ve kardeşi Abdülkerim'in çevrelerinde bulunduktan sonra Tire'ye döndü. Burada imamlık yaptı; sevenleri çevresine derviş hücreleri yaptırarak küçük bir irşad merkezi oluşturdu.

Yerel velâyet anlatısı

Atâyî, Tire halkı arasında Abdülvehhab Efendi'nin tayy-i mekân sahibi olduğuna inanıldığını bildirir. Rivayete göre bazı vakitlerde çok kısa bir sürede Mekke'ye ulaşır, Mescid-i Harâm'da namaz kılar ve yeniden Tire'ye dönerdi.

Kaynak belirli bir yolculuğun şahidini, tarihini ve ayrıntılı safhalarını vermez; bir şehir çevresinde yerleşmiş velâyet şöhretini özetler. Bu nedenle anlatı bağımsız tarihî seyahat kaydı değil, yerel menkıbevî kabul olarak sunulmaktadır.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik.

Şeyh, halife, aile ve post ağı

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik
  2. [2]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 662-668
Ortak kaynak kataloğunu aç →