HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ
Ailesi ve Ümmî Sinan terbiyesi
Seyyid Seyfullah Kāsım Efendi, Seyyid Nizâmeddin'in oğludur. Babası hayattayken onu Ümmî Sinan'a teslim etti. Ümmî Sinan'ın yanında zâhirî tahsilini ve tasavvufî terbiyesini birlikte tamamladı; hilâfet aldığında mürşidi, babası Seyyid Nizâmeddin'i onurlandırmak üzere ona Nizâmiyye tâcı giydirdi.
Hac yolculuğu
Câmiu'l-maârif'te babasıyla birlikte yaptığı hac yolculuğunu anlatır. Beytullah'ın uzaktan görünmesi ve Medine'de babasının Ravza-i Mutahhara'daki duası etrafında kurulan anlatı, aile ve tarikat hafızasının menkıbevî katmanıdır; seyahatin tarihî kaydıyla aynı kesinlikte sunulmaz.
Emirler Tekkesi
Seyyid Nizâmeddin'in iki oğlundan Şerefeddin sur dışındaki, Seyfullah ise Silivrikapı içindeki dergâhta postnişin oldu. Emirler Tekkesi diye tanınan bu merkezde uzun yıllar irşad etti. Babasının vefatından sonra elli üç, Ümmî Sinan'ın vefatından sonra otuz dört yıl yaşadığı kaydedilir.
Vefatı ve kabri
1010/1601'de vefat etti. Kabri Silivrikapı'ya giden caddenin sağındaki set üzerinde, açık ve parmaklıkla çevrili olarak tarif edilir. Taşında “Kutbü'l-ârifîn es-Seyyid eş-Şeyh Seyfullah Efendi b. eş-Şeyh es-Seyyid Nizâm” ibaresiyle 1010 tarihi bulunur.
Eserleri
Kaynak on üç eser sayar: Mi‘râcü'l-mü'min, Âdâbü'l-menâzil, Etvâr-ı seb‘a, Câmiu'l-maârif ve Ma‘denü'l-maârif, Silsile-i tarikat, Miftâh-ı vahdet-i vücûd, Tâcnâme, Şeref-i siyâdet, Silsile-i nesebiyye, Hurde-i Halvetiyye, Esrârü'l-ârifîn, Seyr ü sülûk ve divanı. Özellikle Câmiu'l-maârif ile vahdet-i vücûda dair risalesi öne çıkar.
Şiiri ve öğretisi
Seyfî mahlasıyla yazdığı divanda Ehl-i beyt sevgisi, tevhid, kanaat ve dünya bağından kurtuluş işlenir. Kelime-i tevhidi sözlerin en üstünü, Kur'an'ı müridin imamı, gözyaşını mârifet meyvesini yeşerten yağmur ve meşâyih menkıbelerini yol arkadaşlığı olarak niteler.
Kaynakların sınırı
Eski metnin sonunda başlayan 1091/1680 doğumlu Seyyid Ali Efendi, Seyfullah'ın soyundan gelen daha sonraki bir postnişindir. Biyografisi bu dosyadan çıkarılmıştır.