Ara
Menü

Otabaşı Şeyh Mustafa Fenâyî

Otabaşı Mustafa Fenâyî (ö. 1115/1703-04), Şumnu'dan İstanbul'a gelip yeniçeri ocağında görev yaptıktan sonra Selâmî Ali Efendi'den Celvetî terbiyesi alan şeyh ve na‘t şairidir.

Vefat
1704
Unvan
Yeniçeri otabaşılığından Celvetî irşadına yönelen na‘t şairi

Şumnu'dan yeniçeri ocağına

Rumeli'de Şumnu kasabasında doğdu ve İstanbul'a geldi. Yeniçeri ocağının yirminci bölüğünde karakullukçu olarak başladığı hizmette aşçı, vekilharç ve otabaşı oldu; ardından emekliye ayrıldı.

Beşiktaş ve Şeyh Yahyâ ailesi

Beşiktaş'ta medfun Şeyh Yahyâ Efendi'nin soyundan Emetullah Hanım'la evlendi ve bir süre Yahyâ Efendi Türbesi yakınında yaşadı.

Selâmî Ali Efendi ve Celvetiyye

Üsküdar'daki Aziz Mahmud Hüdâyî Âsitânesi postnişini Selâmî Ali Efendi'ye intisap ederek Celvetî terbiyesini tamamladı. “Otabaşı Şeyh” adıyla tanındı.

Vefatı ve şiiri

1115/1703-04'te vefat etti. Fenâyî mahlasıyla ilâhiler yazdı. Kaynak, Hz. Peygamber'in nurlu örnekliği, mi‘rac ve şefaat temalarını işleyen beş beyitlik na‘tını kaydeder; defin yerini bildirmez.

COĞRAFÎ HAFIZAİstanbul
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

“Yâ Resûlallah” redifli na‘tı

Nübüvvet nuru, sünnet, mi‘rac ve şefaat temalı beş beyit.

Metni gösterMetni daralt

Vücûdun pertev-i nûr-ı Hudâ'dır yâ Resûlallah
Cihân şems-i cemâlinden ziyâdır yâ Resûlallah

Ererler zât-ı Mevlâ'ya gidenler iz-i pâkinden
Senin şer‘-i şerîfin reh-nümâdır yâ Resûlallah

Urûc ettin semâvâta, eriştin menzil-i zâta
Vücûdun manzar-ı zât-ı Hudâ'dır yâ Resûlallah

Mukaddem yaradılmışta habîbâ nûr-ı zâtındır
Onunçün muktedâ-yı enbiyâdır yâ Resûlallah

Fenâyî mücrime hiç çâre olmaz senden olmazsa
Maâsîde ki zîrâ müntehâdır yâ Resûlallah

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 3, s. 2708-2713.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 3, s. 2708-2713
Ortak kaynak kataloğunu aç →