Şeyh Muhammed Şerif Efendi

Tahsili ve ilk görevleri

Küçük yaşta anne ve babasını kaybetti. Seyyid olduğunu belirtirdi. İbtidâî ve rüşdiye tahsilini tamamladıktan sonra Maliye hizmetine girdi; bir müddet sonra memuriyetten ayrılarak Hoca Muhammed Efendi’den Mesnevî ve Hâfız-ı Şîrâzî, Gelibolulu müderris Ali Efendi ile Dağıstanlı Hacı Ahmed Efendi’den dinî ilimler okudu.

İlk tasavvuf çevresi

Hacı İsmâil Efendi’nin izniyle yedi yıl Delâil-i Hayrât okudu ve metni ezberledi. 1300/1883’te Tekirdağ’da Sa‘dî şeyhi Hacı Hâfız Rif‘at Efendi’ye intisap ederek beş yıl hizmetinde bulundu. Rif‘at Efendi’nin Nûri Baba üzerinden Bektaşî çevresiyle irtibatı, Muhammed Şerif’in esas Gülşenî aidiyetinin yerine geçirilmemelidir.

Şuayb Şerefeddin’e intisabı

Bir rüyanın ardından Edirne’ye giderek 7 ahir">Rebîülâhir 1307/1 Aralık 1889’da Şuayb Şerefeddin-i Gülşenî’ye bağlandı. Seyrüsülûkünü onun yanında tamamladı; yeni intisap edenlerin terbiyesiyle görevlendirildi. Evinde zikir meclisleri kurdu ve camilerde Gülşenî âyinleri icra etti.

Osman Baba Zâviyesi ve geçimi

Şeyhinin vefatına kadar hizmetini sürdürdü; Tekirdağ’daki Osman Baba Zâviyesi’nin boşalan meşîhatine tayin edildi. Geçimini sağlamak için jandarmalığa girdi, mülâzımlığa yükseldi ve daha sonra emekliye ayrıldı.

Şiiri ve eseri

Divan sahibi bir şairdi. Şuayb Şerefeddin için yazdığı medhiye ve tahmisler Gülşenî aidiyetini, Ehl-i beyt muhabbetini ve mürşid bağlılığını yansıtır. Beyân-ı Erkân ve Hakāikı’s-Salât adlı manzum eserinde namazın zâhirî hükümleriyle tasavvufî anlamlarını birlikte işler.

Son günleri

Kaynak onun ölüm vaktinin yaklaştığını çevresine bildirdiğini, yakınlarıyla vedalaşıp abdest aldıktan sonra “Hû” zikriyle vefat ettiğini aktarır. Kesin doğum ve vefat tarihleri güvenilir bir ikinci kayıtla doğrulanmadığından üst künyede tahminî yıl kullanılmamıştır.