Ara
Menü

Merzifonlu Abdurrahman Şeyhzâde

Abdurrahman Şeyhzâde (ö. 971/1563-64), Merzifon'da yetişip İstanbul'un Kasımpaşa, Ayasofya ve Fatih çevrelerinde hadis, tefsir ve vaaz faaliyetinde bulunan âlimdir.

Vefat
1564
Unvan
Vaiz, muhaddis, müfessir ve Ebüssuûd icazetli âlim

Merzifon'daki başlangıç

Merzifonlu Cemâleddin Efendi'nin oğludur ve yaklaşık 910/1504-05'te doğdu. Arap dili ve edebiyatını tahsil ettikten sonra İstanbul'a geldi. Hâfız-ı Acem'in himayesinde yetişti; İznik müderrisi Molla Mehmed Karabağî'nin muîdi olarak derslerine katıldı.

Hadis, tefsir ve vaaz görevleri

Karabağî'nin 942/1535-36'da vefatından sonra resmî ilmiye basamaklarından uzaklaşıp Arab Çelebi'den tefsir ve hadis okudu. Kasımpaşa Camii'nde hatip, Defterdar Mahmud Çelebi Dârülhadisi'nde muhaddis oldu. Ardından Ayasofya ve Fatih camilerinin kürsülerinde vaiz, muhaddis ve müfessir olarak görev yaptı.

Ebüssuûd Efendi'nin icazeti

Kur'an kıraati, tefsir ve hitabetteki yetkinliğiyle tanındı. Atâyî, Ebüssuûd Efendi'nin ona verdiği geniş icazetnâmenin metnini nakleder. İcazet; tefsir eserlerini okuma, okutma, açıklama ve nasihat yoluyla aktarma yetkisini, Ebüssuûd'un kendi hoca zinciriyle birlikte kaydeder.

Vefatı

971/1563-64'te vefat etti. Kaynak açık bir tarikat intisabı vermediği için kişi tahminî yola bağlanmadı.

COĞRAFÎ HAFIZAİstanbul
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Ebüssuûd Efendi'nin icazetnâmesi

Tefsir, hadis ve nasihat eserlerini okuma ve aktarma yetkisini belgeleyen geniş bir icazetnâmesi vardır.

Metni gösterMetni daralt

İcazetnâme yalnız bir övgü metni değildir; Ebüssuûd'un Muhammed b. Mustafa el-İmâd, Ali Kuşçu, Müeyyedzâde Abdurrahman, Devvânî ve Cürcânî çevrelerine uzanan ilmî aktarım hatlarını da kaydeder. Bozuk OCR'lı Arapça gövde aynen yayımlanmamış, neşirdeki Türkçe açıklama esas alınmıştır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 420-427.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 420-427
Ortak kaynak kataloğunu aç →