muhaddis

CA^) [Ar. ] Ha biliminde, hadis bilgi ve yete ğine sahip uzman kişi ve to dığı hadisleri rivayet etme uğraşan kimse. İyi yetişmiş “muhaddis”in şu meziyetl sahip olması aranmıştır: Ha 479 muhâfazakâr lkın okutma işini yaparken önce abehli dest alarak mecliste başköşeye beti, oturması, Kur’ân-ı Kerîm’in elile okunmasından sonra besmele, hamdele, salâtü selâm getirerek söze başlaması ve dua okuyarak [Ar.

] rivayete girmesi, dersin sonun Allah da da yine dua ve hamdele ile dersi bitirmesi, hadisleri anlaşı ] (ç. lır bir dille açıklaması ve düz ’den gün telaffuza özen göstermesi. abe.

Her “muhaddis”, “ravî” (bk. bu cir”- madde) olarak kabul edilmiş ve mrân “şeyh” (bk. bu madde) olarak da su anılmıştır; eşanlamhsı: “hâkim, lmiş hüccet, hâûz, imâm” (bk.

bu edü- maddeler). eşismuhadram CL. [Ar.

] (ç. b. kul

Hadîs âlimi. Çok sayıda hadîs toplayıp, senet ve metinleriyle ezberleyen, râvilerin cerh ve ta'dîl (güvenilir olup olmadıkları) noktasından durumlarını bilen, bu ilimde ihtisas kazanıp kitaplar yazmış olan âlim. Muhaddisin çoğulu muhaddisîn'dir.

Büyük muhaddislerden İmâm-ı Buhârî hazretlerinin rivâyet ettiği (naklettiği) hadîs-i şerîflerden birkaçı şöyledir:

Hayâ (utanma) îmândandır. Îmânı olan Cennet'tedir. Fuhuş kötülüktür. Kötüler Cehennem'dedir.

Benden sonra, müşrik olmanızdan (Allah'a ortak, eş koşmanızdan) korkmuyorum. Dünyâya düşkün olarak, birbirinizi öldürmenizden, böylece geçmiş kavimler gibi helâk olmanızdan korkuyorum.

Yine büyük muhaddislerden İmâm-ı Müslim hazretlerinin rivâyet ettiği hadîs-i şerîflerden bâzısı şöyledir:

Allahü teâlâ, birinizin tövbesine, birinizin kayıp hayvanını bulduğu vakit sevinmesinden daha çok sevinir.

Kıyâmet gününde müslümanlardan bir kısmı, dağlar gibi günâhlarla gelirler de, Allahü teâlâ, onların o kadar günâhını af ve mağfiret eder.