Ara
Menü

Küçük Tâceddin İbrahim el-Hamîdî

Küçük Tâceddin İbrahim (ö. Rebîülevvel 973/Eylül-Ekim 1565), Başçı İbrahim Medresesi'nden Sahn ve Ayasofya'ya uzanan bir medrese kariyerinin ardından Amasya'da müderrislik ve müftülük yapmıştır.

Vefat
1565
Unvan
Amasya müftüsü, müderris ve müellif

Tahsil ve ilk görevler

Sarı Gürz'ün öğrencisi oldu; hocasının 928/1521-22'deki vefatından sonra mülâzemet aldı. Başçı İbrahim, Plevne Mihaloğlu Ali Bey, Sire Kara Kadı ve Ağrus medreselerinde görev yaptı.

Büyük medreseler

951/1544-45'te İznik Süleymaniye, 955/1548-49'da Bursa Sultanî, 962/1554-55'te Sahn-ı Semân, 964/1556-57'de Ayasofya ve 966/1558-59'da Sultan Selim medreselerine tayin edildi.

Amasya'da fetva

967/1559-60'ta Amasya Sultan Bayezid Medresesi müderrisi ve müftüsü oldu. Altı yılı aşkın hizmetten sonra yaşlılığı sebebiyle Rebîülevvel 972/Ekim 1564'te çekildi.

İlmî eserleri

Sadruşşerîa üzerine hâşiye yazdı; Kemalpaşazâde'nin Islâh ve Îzâh'ındaki on altı görüşü ele alan bir risale hazırladı. Ayrıca Şerh-i Miftâh ve Şerh-i Mevâkıf üzerine notları bulunuyordu. Kaynaktaki Rüstem Paşa tartışması, eserlerin ilmî içeriğinden ayrı bir dönem polemiği olarak değerlendirilmiştir.

Vefatı

Rebîülevvel 973/Eylül-Ekim 1565'te vefat etti ve İstanbul Edirnekapı dışındaki Emir Buhârî Zâviyesi'ne defnedildi. Defin yeri tek başına tarikat aidiyeti sayılmamıştır.

COĞRAFÎ HAFIZA2 coğrafî bağlantı
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi2 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Sadruşşerîa hâşiyesi ve on altı mesele

Fıkıh metni üzerine eleştirel hâşiye ve seçilmiş meseleler risalesi.

Metni gösterMetni daralt

Kaynaktaki sert takriz ve Rüstem Paşa huzurundaki tartışmalar, ilmî hükmün kendisi değil dönemin polemik bağlamıdır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 343-357.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 343-357
Ortak kaynak kataloğunu aç →