Miftâh

Arapça, anahtar demektir. Ezelde mümkinlere ait ayrıların farklılaşmasına, “miftahu sırri’l- kader” denir. Ağacın çekirdekte bulunduğu gibi, tüm eşyanın, zat-ı ehadiyyetten ibaret bulunan gaybların gaybında mahiyetleri üzere münderic olması. Bunlara aslî harfler denir.