aşkın

Allah’ın mekândan mü nezzeh olduğunu, evrenin dı şında ve ötesinde bulunduğunu e ifade eden bu terim, Kur’ân-ı a Kerîm’in “Hac suresi” n veya “En'âm suresi” t nde söz konusu edilen “yüce, -ı ulvî, ulu, âli” sıfatlarıyla niteri lenmesi neticesinde yaygmlaşmıştır; “içkin” (bk. bu made) e karşıtı. şa aşr a. [Ar.] bk. aşır us