ŞAHSİYET DOSYASI

Hatib Mahmud Çelebi

Hatib Mahmud Çelebi (ö. 1012/1603), tecvid ve kıraat ilimlerinin yanında mûsiki ve edvâr bilgisiyle tanınmış; Süleymaniye Dârülkurrâsı’nda muallimlik ve Ayasofya’da hatiplik yapmış Osmanlı sanatkârıdır.

Vefat: 1603
Unvan: Ayasofya hatibi, kıraat ve mûsiki üstadı

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Kıraat ve güzel ses

Mahmud Çelebi, tecvid ve kıraat ilimlerindeki yetkinliği ve güzel sesiyle tanındı. Kaynak onu yalnız bir icracı olarak değil, mûsiki nazariyatı ve edvâr bilgisine vâkıf bir üstat olarak tanıtır.

Sultan camileri ve Dârülkurrâ

Şöhreti yayıldıktan sonra bazı selâtin camilerinde hatiplik yaptı. Süleymaniye Dârülkurrâsı’nda kıraat muallimi olarak görev aldı; daha sonra Ayasofya Camii’nin hitabetine getirildi.

Kıraat ile mûsikinin kesişimi

Biyografisi, Kur’an tilâvetinin tecvid ve kıraat kurallarıyla, ses terbiyesi ve makam bilgisinin ise mûsiki nazariyatıyla nasıl yan yana bulunduğunu gösterir. Kaynak belirli beste veya edvâr risalesi adı vermediği için ona doğrulanmamış eserler nispet edilmemiştir.

Vefatı

1012 Rebîülevvelinde, 1603 yılı içinde vefat etti.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

KAVRAM

Kavram dünyası

Bu şahsiyetle birlikte öne çıkan düşünceler

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Kıraat, tecvid ve edvâr

Kur’an tilâveti eğitimi ile mûsiki nazariyatının aynı şahsiyette birleşmesi.

Metni gösterMetni daralt

Süleymaniye Dârülkurrâsı’ndaki muallimliği kıraat öğretimini, Ayasofya hitabeti kamusal icrayı, edvâr bilgisi ise mûsiki nazariyatını temsil eder. Bu üç alan birbirine karıştırılmadan aynı meslek çevresinin parçaları olarak sunulmuştur.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1229-1235.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1229-1235

Ortak kaynak kataloğunu aç →