Sayfalar 641–647

İrşad III · kaynak sayfaları 641–647 Men amile sâlihan fe-li-nefsihi ve men esâe fe-aleyhâ ve mâ Rabbüke bi-zallâmin lil-abiyd... Fussilet: 46 (Kim salih bir amel işlerse, ecri kendisinindir, ve her kim kötülük yaparsa, keza vebali kendisine aittir. Rabbin celle şâne, kullarına aslâ zulmedici değildir.) âyet-i celilesiyle. Allahu sübhanehu ve teâlâ, bunu açıkça beyan buyurmaktadır. Bir kimse, salih bir amel işlerse, kendi nefsine râcidir. Netekim, günah da işlerse, yine kendi nefsine râcidir. O salih ameli işlediğinden dolayı Allahu teâlâ'ya bir fayda veya o günahı işlediğinden dolayı Allahu teâlâ'ya bir zarar olmaz. Yaptığı iyilik veya kötülük, kendi nefsinedir. Allahu teâlâ. gerçekten kullarına zulmetmez. Sâlih ameller işleyenlere. amelleri derecesine göre ecir ihsan buyurduğu gibi, irtikâp eylediği günahından dolayı da, günahından fazla cezalandırmaz. Kul, her neye müstehak olursa, o ecirle me'cur olur. Ister azap, isterse rahmet olsun, bu böyledir. Ancak, bir günaha bir günah yazıldığı halde, bir sevaba en azından on sevap ihsan buyurur.…