Sayfalar 285–292

İrşad III · kaynak sayfaları 285–292 bic icti Lo l'e iz kulnâ lil-melâike 't-iscidû li-Ademe Je-secedû illâ Ibliyse ebd vestekbere ve kâne min-el-kâfiriyn... El-Bakara: 31 (Ve o vakit meleklere: ÂDEME SECDE EDIN diye emrettik. Melekler, hemen secde ettiler. Yalnız, iblis dayattı, secde etmeyi kibrine yediremedi. Zâten kâfirlerdendi, kâfirlerden oldu..) Insan. halk olunmasaydı melâikeye bu vazifenin verilmesine de lüzum kalmazdı. Insanı yaratacağı için, melekleri halk eyledi. Bunun içindir ki, semalara ve yerlere sığmayan Allahu zül-celâl insanın kalbine nazar edip tecelli buyurur. Insana yapılan iyiliği, Allah celle kendisine yapılmış iyilik olarak kabul eder. Kötülükler de bunun gibidir. O halde, insanlıklarını bilmeyenler, şeklen insan gibi iseler de, hakikatte insan değildirler. Insanın, insan olabilmesi ancak Allahu tâlâ'nın emirlerine itaat ve nehiyelerinden içtinâb etmesi, Kur'an-ı azim-üş-şâna dört elle sarılması ve Al lah boyası ile boyanması ile mümkündür. Kur'an boyası ile bovananlar ve gözlerine Kur'an'ın gözünü koyanlar, hak ve hakikatleri görürler, karayı beyazı ayırd ederler, zulmeti…