Çün sana gönlüm mübtelâ düştü,

1Çün sana gönlüm mübtelâ düştü,

2Derd ü gam bana âşinâ düştü.

3Zühd ü takvâya yâr idim evvel,

4Aşkla benden hep cüdâ düştü.

5Vâiz eder gel aşkı terk eyle,

6Nideyim sabrım bî-vefâ düştü.

7Nice terk etsin aşkı şol âşık,

8Ana karşı sen meh-likâ düştü.

9Vechini görsem dağılır aklım,

10Zülfün ona çün muktedâ düştü.

11Kim seni buldu kendi yok oldu,

12Vaslına ey dost can bahâ düştü.

13Aşka, uşşâkın dâvet etmişsin,

14Can kulağına ol sadâ düştü.

15Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda,

16Zerre komadı hep bekâ düştü.