Bir yüze dûş oldu gözüm yüzbin gezer divânesi,

1Bir yüze dûş oldu gözüm yüzbin gezer divânesi,

2Olmuş cemâli şem’nin ayı ile gün pervânesi.

3Kendi sunar dolu dolu peymâneler âşıklara,

4Bir kez elinden nûş eden olur ebed mestânesi.

5Şunlar ki tatmadı ezel bezminde anın cür’asın,

6Tatmaya dahi bunda ol aşk ehlinin bigânesi.

7Her bir kuru lâf ehli dâhil olımaz bu meclise,

8Ol câna kıymaz nice gel desin ana canânesi.

9Aşk ehli ayılmaz ezelden tâ ebed sarhoş olur,

10Pes nice ayılsın ki dâim devreder peymânesi.

11Bir mülke mâlik eylemiş uşşâkını ol pâdişâh,

12Mülk-i Süleymân onların yanında bir virânesi.

13İki cihanda Mısrî’ye devlet dahi izzet yeter,

14Geldikçe yâr’in sunduğu gevherlerin her dânesi.