ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
5 sonuç · “menâkıb-nâme”
01Emîr Sultan
Emîr Sultan (ö. 833/1429 [?]), Buhara’dan Hicaz ve Irak üzerinden Anadolu’ya gelen, Bursa’ya yerleşen, Yıldırım Bayezid’in kızı Hundi Hatun’la evlenen; Kübrevî irşad hattı, külliyesi ve menâkıbnâme mirasıyla erken Osmanlı dinî-toplumsal hayatında kalıcı iz bırakan sûfîdir.
Kaygusuz Abdal
Kaygusuz Abdal (ö. 848/1444 [rivayet]), Abdal Mûsâ'nın müridi; menâkıbnâmesi, Kahire'de kurduğu Kasrü'l-ayn Dergâhı ve manzum-mensur eserleriyle Alevî-Bektaşî edebiyatının kurucusu sayılan mutasavvıf şair.
Pîrâbî Sultan
Pîrâbî Sultan, Bektaşî velâyet geleneğinde Hacı Bektâş'ın halifeleri arasında anılan; hayatına ilişkin bilgileri menâkıbnâme katmanında korunmuş şahsiyettir.
Yahyâ b. Yahşî Efendi
Gönenli Yahyâ b. Yahşî Efendi, Emîr Sultan’ın sohbet ve irşad çevresinde yetişen; şerh, sözlük, maktel, mevlid, divan ve iki menâkıbnâme kaleme alan erken Osmanlı sûfî-müellifidir.
menâkıb-nâme
menâkıb-nâme a [< Ar. menâkıb + F. nâme} tas. ed. Tasavvuf dünyasında velîlerin kerametlerinden, faziletlerinden ve yüce kişiliklerinden söz eden eserler için kullanılan ortak ad.