tarikat.orgARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
9 sonuç · “l Hamîd”
01Ebü’l-Hüdâ es-Sayyâdî
Ebü’l-Hüdâ Muhammed b. Hasan Vâdî es-Sayyâdî (1850–1909), Rifâî-Sayyâdî şeyhi ve iki yüzü aşkın Arapça eserle anılan müelliftir. II. Abdülhamid devrinde İstanbul ile Arap vilâyetleri arasında dinî, toplumsal ve siyasî aracılık yapmış; nüfuzunun gerçek sınırları ise hem çağdaşları hem modern araştırmacılar arasında tartışılmıştır.
Hâfız İsmâil Hakkı Efendi
Hâfız İsmâil Hakkı Efendi (1852-1913), Zeyrek'te muallimlikten saray imamlığına yükselen; Ya‘kūb Han ve Şâbânî çevresiyle irtibatlı kāri ve sûfîdir.
Küçük Tâceddin İbrahim el-Hamîdî
Küçük Tâceddin İbrahim (ö. Rebîülevvel 973/Eylül-Ekim 1565), Başçı İbrahim Medresesi'nden Sahn ve Ayasofya'ya uzanan bir medrese kariyerinin ardından Amasya'da müderrislik ve müftülük yapmıştır.
MOLLA HAYÂLÎ HAZRETLERİ
MOLLA HAYÂLÎ HAZRETLERİ Ricâl-i Zeyniyye’den olup, ism-i şerîfleri Ahmed’dir. İzniklidir. 875/(1470) senesinde otuzüç yaşında iken irtihâl-ı dâr-ı bakâ eylediler. Bursa’da, Molla Hüsrev civârında, Zeynîler yakınındadır. Türbelerinin üstü açıktır; Sultân Abdülhamîd Hân-ı sânînin Baş Mâbeyncisi Hacı Ali Paşa merhûm ta’mîr ve tecdîd eylemişti. Ziyâret…
Muhammed Küfrevî
Pîr Muhammed Küfrevî (1191/1777, Küfra/Şirvan, Siirt – 1316/1898, Bitlis); Nakşibendiyye-Hâlidiyye'nin Küfreviyye kolunun pîri . Türbesini II. Abdülhamid bir İtalyan mimara yaptırdı; halifeleri arasında Alvarlı Muhammed Lutfi vardır.
Muhammed Râşid Efendi
Muhammed Râşid Efendi, Zeyrek Mektebi’nde çok sayıda hâfız yetiştiren, II. Abdülhamid’in birinci imamlığına ve Rumeli kazaskerliği pâyesine ulaşan; Hammâmî Muhammed Tevfik Efendi ile Ya‘kūb Han çevresinde yetişen kāridir.
Seyyid Fehim Arvâsî
Seyyid Fehîm-i Arvâsî (1241/1825, Arvas – 1313/1895, Arvas); Nakşibendî-Hâlidî şeyhi ve âlim. Seyyid Tâhâ-yı Hakkârî'nin halifesi; 93 Harbi'nde talebeleriyle Doğubayazıt cephesine gitmiş , hac yolunda II. Abdülhamid'in sarayında on iki gün misafir edilmiştir. Soyu Hz. Hüseyin'e ulaşır.
Tal‘at Efendi
Tal‘at Efendi (ö. 1902), Çerkeşî-Şâbânî çevresinde tanınan; II. Abdülhamid devrinde bir itham üzerine Medine’de ikamete mecbur edilen ve burada vefat eden şeyhtir.
l Hamîd
l Hamîd a. [< Ar.hamd] Söza lük anlamı, “İyilik, güzellik ve n erdemlikle övme.” olan bu söz, ve “esmâ'ü’l-hüsnâ” (Allah’ın güzel -ı isimleri)dan olup “Övülen, övgümi ye lâyık olan.” anlamında bir terimdir. Bu söz, Allah’ın doksan ödokuz isminin rivayet edildiği v Tirmizî hadisinde yer almakta si, îbn Mâce’nin verdiği listede ise buel lunmamaktadır. gü