ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
18 sonuç · “halîle”
01Halîliyye
Geredeli Hacı Halil Efendi üzerinden Orta ve Batı Anadolu'da devam eden; mensuplarının kendilerini çoğunlukla doğrudan Halvetî-Şâbânî diye tanımladığı aktarım hattı.
Halil Efendizâde Seyyid Mehmed Mevlevî
Seyyid Mehmed Efendi (ö. 1130/1718), babası Seyyid Halil Efendi'den Mevlevî terbiyesi almış ve Kasımpaşa Mevlevîhânesi postnişinliğini sürdürmüştür.
Abdî Dedezâde Seyyid Halil Efendi
Abdî Dedezâde Seyyid Halil Efendi (1024/1615–21 Zilhicce 1088/1678), Kasımpaşa Mevlevîhânesi’nin kurucusu Sırrî Abdî Dede’nin oğlu; ilim tahsiliyle Mevlevî terbiyesini birleştirerek zâviyenin postunu yaklaşık kırk altı yıl sürdüren şeyhtir.
Geredeli Hacı Halil Efendi
Geredeli Hacı Halil Efendi (1786-1843), Çerkeşî Mustafa Efendi’den 1811’de hilâfet alan; Gerede Aşağı Tekke merkezli irşadı halifeleri vasıtasıyla İstanbul, Nevrekop, Bolu, Kütahya ve Uşak’a yayılan Halvetî-Şâbânî şeyhidir.
Hacı Mustafa Hulûsî Efendi
Hacı Mustafa Hulûsî Efendi (d. 1236/1821), İstanbul Sokollu Mehmed Paşa Zâviyesi şeyhi Hüseyin Efendi’nin oğlu ve Geredeli Hacı Halil Efendi’nin Şâbânî-Halîlî halifesidir.
Hasîrîzâde Hacı Mustafa İzzî Efendi
Hacı Mustafa İzzî Efendi, Şeyh Halîl ed‑Demenhûrî’nin oğlu; Süleyman es‑Sıdkî’nin damadı ve halifesi olarak 1783’te Sütlüce Hasîrîzâde Dergâhı’nı kuran Sa‘dî şeyhidir.
Kara Halil Efendi Kethüdası Abdurrahman Efendi
Abdurrahman Efendi (ö. 1721), Kara Halil Efendi'nin kethüdası olarak yetişen ve İstanbul medreselerinde görev yapan Üsküdarlı Osmanlı âlimidir.
Koca Emirzâde Tabib Seyyid Halil Efendi
Koca Emirzâde Seyyid Halil Efendi (1617-1689), Haseki Dârüşşifası başhekimi bir babanın yanında tıp öğrenen, Eminü'l-ganem Medresesi'nin ilk müderrisi ve Medine kadısı olan Osmanlı hekimidir.
Seyyid Halil Efendi
Seyyid Halil Efendi (ö. 1773), Muhammed Emin Tokadî'nin halifelerinden; şeyhinin ve Müstakimzâde'nin kabirleri yakınında medfun Nakşibendî şeyhidir.
Şeyh Hacı Halil Efendi
Geredeli Hacı Halil Efendi, Çerkeşli Mustafa Efendi’nin önde gelen halifelerinden; Gerede merkezli irşadı ve talebeleri vasıtasıyla Şâbâniyye’nin Halîliyye koluna adını veren şeyhtir.
Şeyh Halil ed-Demenhûrî
Halil ed-Demenhûrî, Mısır’ın Demenhûr şehrinden gelen, İstanbul Sa‘diyye çevresinde ‘Hasırcı Şeyh Halil’ diye tanınan ve oğlu Mustafa İzzî Hasîrîzâde üzerinden Sütlüce kolunun aile hafızasında yer alan şeyhtir.
Şeyh Muhammed b. Hâlil Eşrefî
Halîl Efendi-zâde’dir. Hac niyyetiyle ve pederini ziyâret maksadıyla cânib-i hacca revân ve ba’de’l-hac avdetinde Şâm-ı şerîfde âzim-i dâr-ı cinân oldu. Müstakîm-zâde şu târîhi söylemiştir: Kıldı çün şâm-ı behişti cesedi cây-ı mezârı Radıya'llâhu anh okuna târîh-i vefât (= )رضي ﷲ عنه اوقنه تاريخ وفات1201/(1787) Pederinin târî
Şeyh Ömer Fuâdî-i Sânî
Safranbolulu Ömer Fuâdî-i Sânî (ö. 1857-58), Hacı Halil Efendi'nin halifesi ve İstanbul Sofular Dergâhı'nda irşad etmiş Halvetî şeyhidir.
halîle
GıLU) [Ar.halîl sözünün î, müennes (dişil) biçimi.] (ç. b. ı halâ'il) Nikâhlı eş veya kadın, et zevce, harem. 2. Mevlevîlerin a ayinlerde çaldıkları bir musiki î, âleti. ”, Mevlevîlerin a ayinlerde çaldıkları bir musiki î, âleti. ”,
Halile-Zen
Zil çalan manasına Arapça-Farsça bir terkip. Halîle, avuçtan büyük, iç tarafı biraz çukur olan ve bu çukur yerdeki kayışa el geçirilerek, bir el hafifçe aşağı çekilmek suretiyle, iki el birbirine çarpılıp, tempo tutulan zillere denir. Halîle ile tempo tutana “halîle-zen” denir. Bu enstrüman tekke musikisinde kullanılır. Mehter bölüğünde bu zilleri çalana “zil-zen” adı verilir.
Halvetî Devranı ve Zikir Meclisi
Kuud, kıyam, ilahi, ritim ve gülbank. Tez ve çevrilen yazma metin karşılaştırılarak hazırlanmış editoryal inceleme.
Mevlevî Âyin-i Şerifinin Mûsiki Mimarisi
Mevlevî mukabelesinin tam akışı; icracıları, mekân düzeni, makam ve usûl örgüsü, dört selâmı, terennümleri, sembolik yorumları ve sahne icrasından farklarıyla birlikte.
Tulûb-i Nevbe: Tekke Mûsikisinde Ritim, Merasim ve Hafıza
Rifâî, Kādirî, Bedevî ve Sa‘dî tekke çevrelerinde görülen nevbe merasimini; kelime, saz, icracı ve kaynak boyutlarıyla ele alan dosya.