ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
431 sonuç · toplam 661 · “Sâhib” · 1/18
Arşivin bazı koleksiyonları şu anda güncellenemiyor. Sonuçlar eksik veya son başarılı okumaya ait olabilir.
01Sâhib
Arapça, arkadaş, dost, bir şeyin mâliki anlamınadır. Tasavvuf ıstılahı olarak; sohbete iştirak eden, mürid, musâhib, ehl gibi mânâları vardır. Bu kelime ile ilgili bazı tâbirler şunlardır: Sâhib-Kırân: Kıran, iki kutlu veya kutsuz yıldızın,…
sâhibü’l-hadîs
Davranışları, eylemleri ile hadisten öğrendiği ilkeleri uygulamaya çalışan kimse. 2. İslâmî bilimlerde, hadis bilgisi derin olan kimse İslâmî bilimlerde, hadis bilgisi derin olan kimse
sâhibü’l-bid'at
Genellikle bidat kabul edilen ameller ve görüşlere sahip kimseler
sâhib-i Vâsin
QZ ^L-a) Yasin okutularak kendisine çağrıda bulunulan kimse. 2. Hz. Muhammed Hz. Muhammed
sâhib-i yed-i beyzâ
Musa
sâhib-i tarikat
Hz. Muhammed
sâhib-i sûr
Dört büyük melekten kıyamet gününde “sûr”u üfleyeceğinden ötürü İsrâfil için kullanılan terim
sâhib-i Sıffîn
Siftin savaşmın ulu kişisi veya kişileri. mec. Hz. Âli
sâhib-i nazar
Müridini bakışıyla yönlendiren, etkileyen ve ona güç veren mürşit. sâhib-i rüşd a. ^Ua) Rüşdünü ispat etmiş olan kimse
sâhib-i kadîb
584 sâhib-i kadîb a. (kılıç sahibi) Hz. Muhammed
sâhib-i nâmûs
Kanun yapıcısı ve koyucu için kullanılan terim. 2. Hz. Muhammed Hz. Muhammed
sâhib-i işâret
Konuşması ile enbe, gin bilgi, derin mecaz ve zenülk gin nükteyi yansıtan sufî
sâhib-i kâ'inât
Allah
sâhibü’z-zamân
Tasavvuf dünyasında zamanı aşmış, imanın kutbu olmuş kimse. 2. İmamiyye’nin on ikinci imamı Muhammed el-Mehdî için “Kendisi görünmese de dünyanın hâkimi.” anlamında kullanılan terim
sâhibü’s-sünnet
Davranışları, eylemleri ile sünnete uymaya gayret gösteren kimse
sâhib-i tertîb
İslâm inancma göre, düzenli namaz kılan ve kazaya kalan namaz sayısı beş vakti geçmeyen veya kaza namazı varsa önce onu sonra içinde bulunduğu vaktin namazını kılan mümin
Sâhib-i asâ
“Asâ sahibi” anlamında Hz. Mûsâ için kullanılan unvan. Onun mûcizevî asâsına gönderme yapar.
sâhib-dil
s. (Jj ^M [< Ar.sâh + F.dil] Gönül sahibi, gönü den seven (kimse). 2. Kutsa ermiş (kimse) Kutsa ermiş (kimse)
Sâhibiyye
Sapık bir tasavvufî grub.
“Eli sâhib-i hût
Uj» çaL») (balla lık adam) Yunus Peygamber. dan
Tertîb Sâhibi
Üzerinde kazâya kalmış namaz borcu bulunmayan veya kazâya kalmış namazların toplamı beş vakti geçmemiş bulunan ve namazda sırayı gözetmesi gereken kimse. Kazâ namazı kılarken cemâate başlanırsa, tertîb sâhibi olan namazını bozup cemâate uym…
Özr Sâhibi
Bir namaz vakti içinde yâni namaz vaktinin başından sonuna kadar, abdest alıp yalnız farzı kılacak kadar bir zaman, abdestli kalamayan yâni idrâr ve başka akıntılar gibi abdesti bozan şeylerden biri kendisinde devamlı mevcûd olup durduramay…
Müsâhib
Arkadaş. Resûlullah'ın eshâbının (arkadaşlarının) hepsi, sözbirliği ile âdildirler, hak üzeredirler. Allahü teâlâ onları seçip yaratılmışların en üstünü ve var olanların en şereflisi, Resûl-i kâinât olan habîbi Muhammed'e sallallahü aleyhi…
Ebü'l-Alemeyn
Ahmed er-Rifâî için kullanılan, iki sancak sahibi anlamındaki geleneksel lakap.