Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

2382 sonuç · toplam 3232 · “Kül” · 31/100

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

tevâ

Alacakhnm havale edilenden hakkını alamaması anlamında kullanılan terim.

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ihrâm

Çlja.1) [Ar.] fik. İslâm e inancma göre, hac ve umre ibaudeti yapan kimseye günlük işelerde helâl olan bazı davranışlaü rın yasak kılmması anlamında kkullanılan fıkıh terimi. Bu yad” saklar ise şöyle sıralanabilir: ni Saç, sakal, bıyık tıra…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kussâs

kussâs ç. a. [ < Ar. kâss’ın ’a ç. b.] Halk hikâyecisi ve vaiz ana lamında olan bu terim, bir olayı e nakleden, hikâye yazan, destan anlatan, dinî öğütler veren, [< Kur’ân-ı Kerîm’de yer alan kıss^ saları nakledip açıklayan vaizler l- için…

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

abd-ı mahcûr

abd-ı mahcûr a. fık. Evlilik ve benzeri akitlerden menedilmiş köle. Bu konumdaki köleler, sahibinin izni veya onayı olmadıkça nikâhlanamaz, rehin olamaz veya alış veriş karşılığı olarak kullanılamazlardı.

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

iftâr

Sözlükte, “Orucu arı açmak, oruçluya orucu açtırmak, kobaşlanmış bulunan orucu boztamak veya hiç tutmamak.” anlamiftitah tekbiri 350 larında olan bu söz, oruçlu kimsenin vakti gelince usulüne uygun biçimde orucunu açması anlamında bir fıkıh…

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Felâh

Kurtuluş, selâmet ve murada erme. Dinî kullanımda insanın iman, salih amel ve güzel ahlâkla dünya ve âhiret saadetine ulaşmasını anlatır. Tasavvuf terbiyesinde felâh, nefsin bencil arzularından arınma ve kalbin Hakk’a yönelmesiyle ilişkilen…

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

iffet

Sözlük anlamı, “Haramdan uzak durmak, çirkin davranışlardan kaçınmak.” anlamında olan bu terim, insanm maddî, bedenî ve cinsel arzularına karşı ölçülü olma, aşırı istek ve tutkulara gem vurarak dinin ve akhn ölçülerine göre davranışlar için…

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

an'ane (II)

an'ane (II) a [Ar.] Hadis biliminde ravînin şeyhin bizzat kendisinden ve onun ağzmdan rivayet ettiği hadisler dışında “an” sözünü kullanarak rivayet ettiği hadisler.

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

iç ezan

iç ezan a. Cuma vakti, hatip minberde iken müezzinin okuduğu ezan için kullanılan terim. Bu ezanla birlikte alış veriş yasağı başlamış olur.

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

içki

İçenlere keyif hâli veren ve içilmesi dinen yasak olan alkollü içecekler için kullanılan bu terim, düşük yoğunlukta alkol içeren bira ve şarap türü mayalı içeceklerin insanlarm tarım hayatma geçtiği Neolotik Çağ’dan başlayarak Mısır’dan Çin…

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

zilka'de

Hicrî takvimde yılın on birinci ayı ve dört haram aydan biri için kullanılan ad. z

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

İbâhiyye

Dinî yasak ve yükümlülüklerin kendileri için kalktığını ileri süren kişi veya çevrelere verilen eleştirel ad. Tarihî kaynaklarda farklı gruplara polemik amacıyla nispet edildiğinden tek ve bütünlüklü bir mezhep adı gibi kullanılmamalıdır.

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

belâğ işareti

belâğ işareti a. Bir hadis kitabında, derlenen veya yazılan hadislerin ne kadarının hocadan işitildiğini veya okunduğunu göstermek amacıyla kullanılan işaret.

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

benlik

Varlık, gurur ve kibir ile maddî âleme bağıldık için kullamlan ve yaramaz olarak nitelenen bir vasıf.

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

revm

ÇjJ [Ar.] Kur’ân-ı Kerîm tilâvetinde, kelime sonlarındaki harekeyi hafif bir sesle belli etme anlamında kullanılan kıraat ve tecvit terimi.

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Ashâb

Sâhib kelimesinin çoğulu; arkadaşlar ve bir kimsenin çevresinde bulunanlar. Dinî kullanımda özellikle Hz. Peygamber’i mümin olarak görüp iman üzere vefat eden sahâbîlerin topluluğunu ifade eder. Kelime ayrıca bir mezhep imamının öğrencileri…

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

zikrullah

Sürekli kta Allah’ı dil ve kalp ile anma. sunde zilhicce a. [Ar.] Sözlük çok anlamı “Hac ayı” olan bu söz, iba Hicrî takvimde yılm son ayı ve zilhicce orucu 718 dört haram aydan biri için kullanılan ad.

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

isim, -smi

isim, -smi a. [Ar.] Bir varlığa ad olarak kullanılan bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de yirmi ayette Allah’a nispet olarak kullanılmıştır.

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

imâmü'l-kıbleteyn

Hz. Peygamber’in “Bakara suresi” nin 144. ayeti uyarınca kıblesini “Mescidi Aksâ” (bk. bu madde)dan Kâbe’ye çevirmesi ve Medine’deki “mes-cid-i kıbleteyn” içinde öğle ve ikindi namazlarını kıldırmasmdan dolayı kendisine verilen bir başka un…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

namâz

kelimesinin karşılığı olarak Farsçadan geçen bu söz, Türkçede beş vakitte kılmması Müslümanlar için farz olan ibadet için kullanılan bir terim olarak yerleşmiştir. İslâm’m beş şartından biri olan bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de “salât” a lamıyl…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

eme

Kadm köleler için kullanılan bir terim, bk. câriye

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ayıf hadis

ayıf hadis a. Hadis biliminde, sahih ve hasen hadisin şartlarından birini veya birkaçını taşımayan hadisler için kullanılan terim.

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

âtî sıfatlar

âtî sıfatlar a. Allah’ın doğrudan doğruya zatmı niteleyen sıfatlar için kullanılan terim. Bunlar, “vücûd” (bk. bu madde), “kıdem” (bk. bu madde), “bekâ” (bk. bu madde), “vahdâniyyet” (bk. bu madde), “muhâlefetün li’l-havâdis” (bk. bu madde)…

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

inbisât

Tasavvu inancma göre sûfînin ruhen rahatlaması, manevî huzur bulması ve bir tür vecd ve cezbe hâline ulaşması durumu. İncil a. [Ar. ] Hz. İsa’ya gönderilen ve Hristiyan dünyasının inandığı üâhî kitabm Kur’ân-ı Kerîm’de geçen adı. Bu sözün k…

↗