Zihî şîrîn hûlu dilber ki bu dem turagı cânda Cân evini ala çün dost hemân özi sıgar anda

1Zihî şîrîn hûlu dilber ki bu dem turagı cânda Cân evini ala çün dost hemân özi sıgar anda

2Cân içinde dostı bulan ayruk yirde ne istesün Anı taşra soranlarun ‘ömri geçdi perâkende

3Anun kim ‘ışkı gözgüsi kendüde gösterür bizi Gönül esrük Hak'a ‘âşık esîr olmış bu dermânde

4Anı bana sorarısan yönüm dostdan yana benüm Her ne hâlde yürürisem mihrüm arta durur günde

5Bu sûretde kim var dahı yönin ayruk yana döner Benüm varlıgum dost aldı eserümdür kalan bunda

6Anı bana soranlara niçe nişân eydivirem Diliyle kim eydibile bu ‘ışkun turagı kanda

7Zihî kim İlâhî devlet kime yoldaş olurısa Ki dostıla sürdi ‘ömri bu arada bu mekânda

8Dostdan yana giden kişi kendüligin koyasıdur Dünyâ duta gelen harîf geçmeyiser bu dîvânda

9Niçe şîrîn durur gel gör ki kocalar yigit olur Esrükligi ayılmadın ne şûr ider bu meydânda

10Yûnus gel gör ‘âşıkları niçe yavu varup durur Dünyâ-âhret elden koyup ne virende ne alanda