1Sûfîyem halk içinde tesbîh elümden gitmez Dilüm ma'rifet söyler gönlüm hîç kabûl itmez
2Boynumda ‘icâzetüm riyâyıla tâ'atüm Endîşem ayruk yirde gözüm yolı gözetmez
3Söylerem ma‘rifeti sâlûslanuram katı Miskînlige dönmege gönlümden kibir gitmez
4Hoş dervîşem sabrum yok dilümde inkârum çok Kulagumdan gireni hergiz içüm işitmez
5‘Âlem çırâkdur sadır gönlüm bunı gözedür N'ideyüm Hak korkusı hergiz içümden gitmez
6Görenler elüm öper tâc u hırkama bakar Şöyle sanurlar beni zerrece günâh itmez
7Taşumda ‘ibâdetüm sohbetüm hoş tâ‘atüm İç bâzâra gelicek bin yıllık ‘ayyâr itmez
8Görenler velî sanur selâm virür utanur Anca iş koyarıdum el irüben güç yitmez
9Taşum dervîş içüm boş dilüm tatlu sözüm hoş İllâ ben itdügümi dînin degşüren itmez
10Yûnus eksükligüni Allah'una ‘arz eyle Anun keremi çokdur sen itdügün ol itmez